تهران، فروردین ۱۴۰۴ – دفتر مرکزی راه پارسی کانادا، زعفرانیه
یافتن مجموعهای که واقعاً در مسیر مهاجرت همراه و مؤثر باشد، به یکی از دغدغههای جدی متقاضیان تبدیل شده است. به همین دلیل، تصمیم گرفتم برای درک بهتر واقعیتها، بهجای اتکا به بروشورها، صفحات مجازی و تبلیغات رنگارنگ، خودم را در قالب یکی از مراجعان وارد یکی از شناختهشدهترین دفاتر مهاجرتی کشور کنم؛ مجموعهای با نام «راه پارسی کانادا».
دفتر مرکزی این مجموعه در منطقه زعفرانیه تهران واقع شده؛ ساختمان گروه بین المللی پارس پندار نهاد که به نظر می رسد راه پارسی کانادا زیرمجموعه آن فعالیت می کند، ساختمانی پر رفتوآمد با فضایی پویا که رفتوآمد مداوم متقاضیان و کارکنان، حالوهوای زندهای به آن بخشیده است. از همان ابتدا، چیزی که بیش از هر چیز جلب توجه میکرد، نظم، هماهنگی و شیوه برخورد پرسنل مجموعه بود؛ بدون شتابزدگی، بدون سردرگمی، و با پاسخگویی دقیق به سؤالات مراجعان.
اما روز حضور من، تنها یک روز معمولی نبود. مجموعه در حال برگزاری جشن ویزای شش نفر از متقاضیان موفق بود؛ متقاضیانی که پس از طی مراحل قانونی و اداری، موفق به دریافت ویزای کاری کانادا شده بودند. فضای جشن، با گل، شیرینی و حضور یک چهره آشنا یعنی بهمن هاشمی، مجری شناختهشده صدا و سیما، رنگ و بوی خاصی به خود گرفته بود. اما در پس این ظاهر شاد، واقعیتهایی عمیقتر نهفته بود که با شنیدن روایت مراجعان، قابل درکتر میشد.
یکی از مفصلترین گفتوگوها مربوط به خانوادهای از an lang=”ar-sa”>آنچه در خلال این گزارش میدانی مشاهده شد، فراتر از یک جشن نمادین بود. خانوادههایی که آن روز در دفتر حضور داشتند، همگی با آرامشی قابل لمس درباره مسیر طیشده صحبت میکردند. آنچه میان روایتها مشترک بود، اطمینانی بود که در رفتار آنها موج میزد. به نظر میرسید این اطمینان، نتیجه برخورد حرفهای، پیگیری مداوم، و ارتباط شفاف با مجموعهای بود که در کنار ارائه خدمات فنی، نقش همراهی دلسوزانه را نیز ایفا کرده است.
در فضای پر از ادعاهای بیپشتوانه امروز، مجموعهای که بتواند این سطح از رضایت، آرامش و اطمینان را در مراجعان خود ایجاد کند، لاجرم باید برخوردار از ساختاری منسجم، تیمی متخصص و رویکردی انسانی باشد.
و این دقیقاً همان چیزی بود که در مجموعه «راه پارسی کانادا» از نزدیک دیده شد.