دوبله برای صدا دار کردن فیلم های صامت اختراع شد و هدفی جز این نداشت تا اینکه رفته رفته نگاه دیگر مردمان جهان به سینماهای مختلف مزیدی بر علت شد تا دوبله زبان های مختلف بر روی هر فیلم به صورت جداگانه قرار بگیرد، با همین تکنیک یک فیلم را مردم 10 کشور با زبان های مختلف میدیدند و متوجه صحبت های بازیگران می شدند.
فیلم های خارجی زمانی به وفور یافت شدند و تماشای آنها جنبه عمومی پیدا کرد که صنعت دوبله در ایران قوت گرفت و در حقیقت دوبله شدن آثار خارجی میل به تماشای بیشتر آنها را در ایران برانگیخت.