فرج الله سلحشور در سینمای ایران بازیگری، چهره پردازی و کارگردانی کرده است، با آثار سینمایی چون «توبه نصوح»، «ایوب پیامبر(ع)» بازی را شروع کرد و آخرین کار هنریش ساخت سریال «یوسف پیامبر (ع)» و نگارش فیلمنامه «حضرت موسی (ع)» بود.
به گزارش سوره سینما، سلحشور را باید از معدود هنرمندان کشور بدانیم که مبنای ورودش به وادی هنر، بر اساس اعتقاد قلبی و مشی دینی خانواده او بود. همین اتفاق سبب شد تا او در طول سالیانی که در عرصه هنر فعالیت میکرد، هیچگاه از این خط قرمز اعتقادی خارج نشده و علاوه بر قالب اجرا و نگارش، به صورت زبانی نیز به بسط اندیشهها و دغدغههای خود بپردازد.
سلحشور در سالهای منتهی به انقلاب، همواره در نمایشهای مدرسهای و مسجدی فعالیت داشت که زمینه محتوایی تمامی این آثار را انقلاب و موضوعات دینی تشکیل میداد. همین عقبه نمایشی سبب شد تا او در سالهای نخست فعالیتهای سینمایی در کشور، در سه فیلم کوتاه بازی کند؛ فیلمهای کوتاهی که مهمترینشان، «یا سقای تشنه لب» رسول ملاقلیپور بود. این نقش آفرینی برای سلحشور جوان، خوش یمن بود چرا که وی همان سال در نخستین فیلم بلند سینمایی، آن هم در نقش اول ظاهر شد؛ «توبه نصوح» نخستن ساخته سینمایی مخملبافی بود که تا پیش از آن، با انتشار مقاله و یادداشت، اندیشههای خود را مطرح میکرد. فیلم، با استقبال غیرقابل وصفی همراه شد و به نوعی آن تاثیرگذاری که مدنظرش بود را به شکل گستردهای بر جای گذاشت؛ همین استقبال باورنکردنی کافی بود تا فرج الله سلحشور دیده شود اما سینمای آن دوره، قهرمانی در اندازههای بازیگر نمیپروراند.