امیرعباس واسعیزاده
بیهوده ترین کار دنیا نوشتن و گفتن از گزارشگری تلویزیون در ایران است چون چیزی عوض نمی شود و همین است که هست!
این سوژه از آن داستانهای بدون شرح است چون خود سوژه به اندازه کافی گویاست و برای همه آشنا؛ داستان گزارشگران تلویزیونی در ایران که به خاطر نداشتن رقیب و داشتن حاشیه امنیت، هیچ نیازی به بهبود کیفیت کار خود احساس نمیکنند و کاری هم از دست رسانهها و فوتبال دوستان بر نمیآید جز بستن صدای تلویزیون!
به اندازه کافی در مورد گزارشگران تهرانی نوشته ایم و خواندهاید اما آنها با قدرت به کار خود ادامه میدهند. در مورد گزارشگران شهرستانی نیز ماجرا به همین منوال است اما این بار گزارشگر بازی گل گهر و پرسپولیس داستان تازهای را ارائه کرد. همه میدانیم که افراط و تفریط هر دو به یک اندازه بد است. به قول قدیمیها از دو طرف بام افتادن که هر دو به یک اندازه خسارت به بار میآورد. تا پیش از این همیشه فوتبال دوستان از جانبداری گزارشگران شهرستانی روی آنتن تلویزیون دلخور بودند و این بار این دوست عزیز مسیر برعکس را رفت و به تیم شهرش کنایه میزد!