پرداختیارهای زرینپال، پیپینگ، نکستپی و چند پرداختیار دیگر کماکان هم مدل تجمیع وجوه را دارند و هم ترمینال اشتراکی ارائه میدهند و قوانین بانک مرکزی را برای جلوگیری از پولشویی نادیده میگیرند.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از مشرق، از سال ۱۳۸۳ که برای اولین بار درگاه پرداخت اینترنتی شکل گرفت، همواره نظارت بر شرکتهای ارائه دهنده خدمات پرداخت یکی از مهمترین دغدغههای بانک مرکزی بود.
توسعه درگاههای پرداخت اینترنتی تا سال ۱۳۹۰ نیز ادامه پیدا کرد و چندین و چند درگاه پرداخت در این سالها شکل گرفت. در سال ۱۳۹۰ شرکت شبکه الکترونیکی پرداخت کارت (شاپرک) با هدف نظارات بر شرکتهای ارائهدهنده خدمات پرداخت توسط بانک مرکزی تاسیس شد.
مقرر گردید که شرکت مذکور نظارت خود را بر روی شرکتهای ارائهدهنده خدمات پرداخت(PSP) را در حوزههای فنی و اجرایی اعمال نماید.
در سالهای ۹۲ و ۹۳ شرکت شاپرک به ۱۲ شرکت مجوز PSP اعطا کرد و پس از آن دیگر هیچ مجوزی صادر نشد و این بازار در انحصار ۱۲ شرکت باقی ماند. به مرور زمان این نظارت، منجر به محدودیتهای بسیاری گردید و عملا باعث شد تا شرکتهای ارائه دهنده پرداخت همه یک شکل گردند و خدمات مشابهی را ارائه نمایند و امکان نوآوری از این شرکتها گرفته شد.