
به گزارش مجله خبری نگار، باورش دشوار است؛ حتی برای «لستر گبا»، مجسمهساز آمریکایی و «مایکل مولر»، خیاط آلمانی یا حتی برای «پیگمالیون» که پادشاهی مجسمهساز از اساطیر یونان بود. باور اینکه از کنج و دنج کارگاههای نهچندان بزرگ و صنعتی و از لابهلای انواع قالبها و الگوهای فومی، آلومینیومی و سرامیکی که شکلی تهی از نیمتنههای مردانه و زنانه یا اتصالاتی مانند دست و پا دارند، ورقهای نازک و رشتهای فایبرگلاس به هیبت و هیکلهای افلاطونی مدرن درآیند و مانکنهایی با اندام توخالی ولی محکم و زیبا ساخته شوند؛ مانکنهایی آنچنان خواستنی در قد و قواره و خشکوسفتشده در فیگورهایی خوشنما. سبحان که هر روز به وقت لایهگذاری الیافهای فایبرگلاس داخل قالبها به این فکر میکند که چرا هیچگاه نتواسته از شر چندکیلوگرم چربی جاخوشکرده در شکمش خلاص شود و مثل یکی از این مانکنها، اندامی متناسب تا به ابد داشته باشد.
