به گزارش تابناک، سالها، نیروی هوایی نماد برتری بود. هر کشوری که آسمان را در اختیار داشت، عملاً دست بالا را در جنگ داشت. اما این معادله، آرامآرام و با پیشرفت تکنولوژی، شروع به تغییر کرد. سامانههای پدافندی، رادارهای پیشرفته، و شبکههای یکپارچه دفاعی، آسمان را به جایی خطرناکتر تبدیل کردند.
بعد از جنگ 8 ساله ایران و عراق (حزب بعث) و پس از انقلاب اسلامی باتوجه به اشتباه تاکتیکی یا به دید بعضی از مفسران (خیانت ) دولت موقت مهندس بازرگان در بازگرداندن محومله جنگنده ها به آمریکا که در زمان شاه مخلوع از جیب ملت ایران خریداری شده بود تا دهه هفتاد شمسی با حضور تیمسار ستاری در راس فرماندهی نیروی هوایی هیچ هواگردی وارد کشور نشد ، ستاری با همراهی افسرانی چون صدق آرا و حمایت های کامل رهبر شهید انقلاب برای خرید جنگنده به شوروی رفتند.
این آخرین راه بعد از تلاش های شهید ستاری و بدنه نیروی هوایی برای ساخت جنگنده بود ، نتیجه این سفر شد خرید جنگنده های میگ 29 و تعدادی سوخو 24 ، بعد ها در حمله آمریکا به عراق تعدادی از جنگنده های عراق هم به ایران پناهنده شدند و به نیروی هوایی ایران ملحق شدند مانند میاژ هایی که آن زمان خیلی فهمیدند سیستم رادار آن کمی جای حرف دارد !