کشورهای غربی بهعنوان مدعیان خودخوانده حقوق بشر در سراسر جهان، طی دهههای گذشته تلاشهای خود از ابزارسازی مفاهیم، قوانین و سازوکارهای حقوق بشری را به سمت اقدام برای سلاحسازی موضوعهای یادشده سوق دادهاند.
نگرانیهای نمایشی این کشورها در چارچوب رویکردهای گزینشی، مداخلهجویانه و سیاستزده که بهصورت تلاشهای ضدحقوق بشری سازمانیافته و در بعضی موارد سازوکارهای تشکیلشده برای اعمال فشار بر کشورهای مختلف، آشکار میشود، سد مهمی در مسیر حمایت و ارتقای واقعی حقوق بشر در سراسر جهان هستند.
نگرانیهای نمایشی یادشده عمدتا در قالب صدور بیانیهها، تصویب قطعنامهها، اعمال تحریمها خود را علیه کشورهای مستقل نمایان میکند؛ بهعنوان مثال رژیم تحریمهای حقوق بشری که این کشورها با ادعای تلاش برای مقابله با نقض حقوق بشر اعمال میکنند، طیف گستردهای از حقوق بشری مردم کشورهای هدف را قربانی میکنند.