
به گزارش مجله خبری نگار، روژه گارودی، مورخ و فیلسوف فقید فرانسوی، در کتاب مشهور «تاریخ یک ارتداد» مینویسد: «قرار نیست مهندسی اموات راه بیندازیم؛ مرگ انسانهای بیگناه، حتی اگر یک نفر باشد، جنایت علیه بشریت است». ما در این نوشتار در پی نفی رنجی که بر انسانها، صرفنظر از نژاد و مذهبشان میرود، نیستیم. نمیخواهیم به کریهترین جنایت تاریخ بشریت که بیش از ۶۰ میلیون کشته روی دست جهانیان گذاشت، ردای برائت بپوشانیم؛ اما به قول گاندی «حتی اگر یک نفر هم باشی، حقیقت، حقیقت است و نمیتوان انکارش کرد». از سال ۱۹۴۸ و حتی پیش از آن، ادعای نسلکشی یهودیان توسط آلمان نازی، دستمایه بسیاری از جنایتها و وحشیگریهای رژیم صهیونیستی بوده است. صهیونیستها هنوز هم ولکن ماجرا نیستند؛ موزه میسازند، آدم به محاکمه میکشانند، فیلم تولید میکنند و روی مُخ مردم دنیا راه میروند تا بگویند یهودیان، تنها قربانیان واقعی جنگ جهانی دوم بودهاند؛ یهودیانی که هیچ خط و ربطی با رژیم صهیونیستی ندارند و فلسطینیها، قاتل آنها نیستند؛ اما باید جور اروپاییهایی را بکشند که صهیونیستها مدعی هستند روزی روزگاری، علیه یهودیان نسلکشی به راه انداختهاند. بنابراین، بحث ما در این نوشتار، تنها نفی یک ادعا یا تأیید آن نیست؛ بلکه سپردن بهانهای به محک آزمون است که دستمایه دستکم ۷۰ سال چپاول، کشتار و بیرون راندن ملتی مظلوم از سرزمینش محسوب میشود.
