روزنامه گاردین در مطلبی با بیان اینکه «دونالد ترامپ» نباید با وجود پروندهها و کیفرخواستهای متعدد، جایی در نظام سیاسی آمریکا پیدا میکرد، به چگونگی نفوذ این نامزد حزب جمهوریخواه به نظام سیاسی ایالات متحده پرداخت.
جوان آنلاین: سابقه ترامپ در امتناع از قبول شکست پس از انتخابات ۲۰۲ آمریکا باید او را از نامزدی در این انتخابات محروم می کرد و پروندههای تشکیل شده برای وی و صدور کیفرخواست باید در نهایت به اخراجش از جریان سیاسی می انجامید. اما وی نه تنها نامزدی حزب را در دست گرفت، بلکه با لفاظیهای مملو از خشم و کینهتوزی جریان مبارزات انتخاباتی خود را پیش برد. هرچند که نمی شد فراتر از این چیزی انتظار داشت.
این گزارش سپس با بیان اینکه هیچ یک از پرونده های قانونی نتوانست مانع ورود ترامپ به انتخابات شود، میافزاید: اساسا کاربرد واژه باید و نباید در برابر هجوم بی رحمانه قدرت چیست؟ آیا برای آمریکاییها در یک دموکراسی مبتنی بر قانون اساسی همه چیز روشن و بدیهی نبود؟ آیا واقعا لزومی داشت که برای داشتن فرهنگی قوی تر علیه استبداد منتظر شمارش تمامی آرا باشیم؟
به اعتقاد نویسنده این مطلب، یک بدنه سیاسی سالم اساسا نباید با نامزدی ترامپ آلوده می شد. اما اینکه چگونه سیستم ایمنی یک نظام دموکراتیک در برابر ترامپ کوتاه آمد و شکست خورد، باید گفت: این نامزد جمهوری خواه دارای نوعی کاریزمای بدخیم است و برای ریشه دواندن این ویژگی، آن را با رکود اقتصادی، قطبی شدن فرهنگی و انقلاب تکنولوژیک گره زد و حامیانی برای خود پیدا کرد.
نگارنده سپس آورده است: کارزار انتخاباتی ترامپ هرگز رای گیری را بر اساس انتخاب مدنی، با بیش از یک نتیجه بالقوه مشروع تفسیر نکرده است. به باور ترامپ و اطرافیانش، نتیجه انتخابات یا با بازگشت قهرمانانه یک رئیس جمهوری برحق مشخص می شود و یا تکرار یک توطئه دولتی دیگر علیه او. هیچ جایی برای شکست وجود ندارد، او همیشه پیروز است. این همان شیوه مبارزات انتخاباتی است که با فرض اصلی رای گیری دموکراتیک، خصومت دارد.