به گزارش خبرگزاری آنا، در این یادداشت آمده است: «از زمانی که ایالات متحده و رژیم صهیونیستی در ۲۸ فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴) جنگ خود علیه ایران را آغاز کردند، افکار عمومی جهان با مواضع سینوسی و متناقض ترامپ درباره ویرانسازی فاجعهبار این کشور مواجه بودهاند. این روند از ۲۱ مارس (اول فروردین) آغاز شد؛ زمانی که ترامپ تهدید کرد در صورت باز نشدن تنگه هرمز، نیروگاههای برق ایران را هدف قرار میدهد ــ اقدامی که از مصادیق جنایت جنگی است ــ، اما او اجرای این تهدید را چندین بار به تعویق انداخت.»
نویسنده گاردین با اشاره به تهدیدهای مکرر رئیسجمهور آمریکا و عقبنشینیهای پیدرپی او در فروردین و اردیبهشتماه، این رویکرد را «دیپلماسی کودکستانی» نامید و افزود: «اینکه مدام تهدیدی را مطرح کنی و بلافاصله پس از آن برای حفظ ظاهر عقبنشینی کنی، رفتاری کودکانه است. به نظر میرسد ترامپ این تزلزل را یک استراتژی میداند و امیدوار است از این طریق، آتش فاجعهباری را که خودش و بنیامین نتانیاهو برافروختهاند خاموش کند؛ جنگی که یک شکست عظیم بوده و محبوبیت او و سلطه منطقهای واشنگتن در خاورمیانه را به ورطه سقوط کشانده است.»
گاردین نوشت: «وقتی نتانیاهو در ۳۰ تیرماه با ترامپ در کاخ سفید دیدار کرد، سه گزینه “توافق مذاکرهشده”، “ادامه محاصره و فشارهای اقتصادی” و “حمله نظامی گسترده” را پیشنهاد داد. ترامپ بلافاصله تهدید به حمله نظامی کرد، اما پس از تماس تلفنی محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، بار دیگر از موضع خود عقبنشینی کرد.»