روزنامه گل
نه اینکه امیررضا رفیعی در اراک خیلی بد بوده باشد اما به هر حال وقتی دروازهبانی در یک بازی حذفی 4گل دریافت میکند و شاهد کنار رفتن تیمش از مسابقات است، نمیتوان به او نمره قبولی داد. رفیعی در مقاطعی از همین مسابقه با آلومینیوم هم عملکرد خوب و مسلطی داشت اما تیم میزبان به قدری موقعیت خلق کرد و هجوم آورد و آنقدر مدافعان پرسپولیس را به اشتباه انداخت که بالاخره سریال گلخوردنهای رفیعی هم شروع شد؛ به بدترین شکل ممکن در بدترین زمان ممکن. مهمترین ترکش این اتفاق اما آن بود که پرسپولیسیها بعد از مدتها یاد دروازهبان اولشان افتادند. هفتههای گذشته علیرضا بیرانوند بهدلیل مصدومیت از ناحیه دست غایب بود اما عملکرد خوب رفیعی و مدافعان و ثبت کلینشیتهای پیاپی شرایطی را بهوجود آورد که کمتر کسی از او یاد کند. حتی بعضیها از این حرف میزدند که اگر بیرانوند شرایط بازی را بهدست بیاورد، نیمکتنشینکردن رفیعی به صلاح هست یا نه؟ حالا اما وضعیت به کلی فرق کرده.