سهم بخش صنعت از جمعیت شاغرشد بهره‌وری و رونق صادراتی در دوره کوتاه مدت و بلندمدت بر نرخ بیکاری تاثیر منفی و معنا دار دارد. این موضوع مبین آن است که با گسترش تولید صادراتی و افزایش مبادلات تجاری با کشور‌های خارجی، اثر مثبتی بر کاهش بیکاری گذاشته می‌شود.

منحنی فیلیپس به‌عنوان یکی از اصول اولیه که در اقتصاد خرد به دانشجویان علم اقتصاد تدریس می‌شود، نشان می‌دهد میان نرخ تورم و نرخ بیکاری، رابطه‌ای معکوس وجود دارد؛ یعنی در کوتاه‌مدت برای کاهش نرخ بیکاری باید نرخ بالاتر تورم را بپذیریم. از آنجا که ایران در این سال‌ها با نرخ تورم بالایی روبه‌روست، می‌توان از این اصل برای وارد کردن شوک به منحنی بیکاری، استفاده کرد.

تحقیقات نشان می‌دهد بیکاری و اشتغال‌زایی در کشور با یک عامل تعیین نمی‌شود و ترکیبی از شوک‌های بهره وری، تقاضا و عرضه نیروی کار در تعیین بیکاری نقش دارند. با توجه با اینکه شوک مثبت تکنولوژی باعث افزایش بهره وری، اشتغال و دستمزد واقعی می‌شود، می‌توان با ورود تکنولوژی‌های پیشرفته، ارتباط نظام آموزشی با بازار کار، آموزش ضمن کار و آموزش‌های فنی‌وحرفه ای، زمینه افزایش بهره وری نیروی کار و در نتیجه کاهش نرخ بیکاری را فراهم کرد. اما از آنجا که عامل اصلی بیکاری مربوط به شوک‌های عرضه نیروی کار است، باید با اولویت دادن به طرح‌های اشتغال‌زا و رونق بخش تولید از تبعات این معضل کاست.