گروه اقتصادی، دستیابی به برق از طریق سوخت هسته ای، یکی از
برنامه های راهبردی جمهوری اسلامی می باشد، و حتی قبل از انقلاب نیز
کارشناسان بر این مهم تاکید نموده بودند. برآورده شدن این نیاز مهم و اساسی
کشور، دو بخش مستقل را شامل می گردد؛ از طرفی تامین سوخت مورد نیاز و غنی
سازی و از دیگر سو، ساخت نیروگاه هسته ای. در دولت جدید و با مطرح شدن
توافق با کشورهای ۵+۱، بحث غنی سازی مورد توجه فراوان قرار گرفته و افکار
عمومی مقدار بیشتری با این مقوله آشنا گردیده اند، اما آن چه در این میان
مورد غفلت واقع شده است، مساله ساخت نیروگاه برای تامین نیاز مورد نظر کشور
می باشد.
در این گزارش سعی می گردد با اتکا به قوانین و پژوهش های صورت گرفته و
همچنین اظهارنظر های مسئولین، بحث ساخت نیروگاه هسته ای به خوبی مورد
موشکافی قرار گیرد.
در داخل کشور خودمان ج سوخت غنی سازی ۵ درصد و یا
حتی بیش از بیست درصد، چرا غنی سازی ۵ درصد به بالا را تعلیق کردیم؟ آقای
کمالوندی گفتند اگر به ما بدهند میخریم، اگر ندادند آن موقع تولید
میکنیم! سوال این است که شما کشوری را در دنیا سراغ دارید که شرایطش مثل
ما باشد؟ با وجود استقلالطلبی و دشمنی غرب با ما آیا این حرف قابل قبول
است؟ روسیه و اوکراین بارها برای اروپا بر سر گاز طبیعی بازی در آوردند.
حالا ما میخواهیم آنها به تعهد خودشان پایبند باشند؟! آیا هیچ عاقلی این
حرف را قبول میکند که کشور را نیازمند دیگران کند؟ مگر یک شبه میتوان این
زیرساختها را فراهم کرد و به تولید رساند؟ مگر برای رادیو دارو همین بلا
را سرمان نیاوردند؟!