در دورانی که افزایش شمار دانش آموختگان دانشگاهی به ویژه در رشتههای مهندسی و نا توانی نهادهای خصوصی و دولتی در جذب آنها به یک مشکل بزرگ و ملی بدل شده است، گمانههایی در مورد آغاز برنامه جدید برای حل این مشکل مطرح است؛ گمانههایی که البته در گذشته نیز به اشکال دیگر بیان شده و البته شکست خورده بود.
به گزارش «تابناک»، صدها هزار دانش آموخته رشتههای فنی و مهندسی که اکثراً مدرک دانش آموختگی خود را از دانشگاههای معتبر کشور دریافت کرده اند، چشم به راه این هستند که از سوی متولیان دانش و پژئهش کشور مورد حمایت قرار بگیرند و مقصدی که در گذشته برای آینده به آن فکر میکردند، محقق شود؛ مقصدی که اکنون جز سرابی بیش نیست و بسیاری از این افراد را از آینده روشن نا امید کرده است.
با اینکه در گذشته طرحهای متنوع و مختلفی برای رهایی دانش آموختگان بیکار به ویژه در بخش صنعت طراحی و به مرحله اجرا درآمد، اما تقریباً همه این طرحها در مقام عمل دچار انحرافهایی شد و به سرمنزل مقصود نرسید.
برای مثال در دهه ۷۰ شمسی مقرر شد که نهاد و سازمان دولتی در کنار بودجههای عمومی و اختصاصی بخشی از بودجه سالانه خود را به بخش پژوهش و آموزش تخصیص دهد که در ادامه این موضوع نه تنها به ارتباط میان دانشگاه و صنعت بدل نشد، بلکه زمینه ساز میل نهادهای دولتی به سمت ساخت دانشکده و پژوهشکده را فراهم کرد و گسیختگی بیشتر آموزش عالی را رقم زد.
طرح دیگری که بر اساس قانون اجرایش بر عهده نهادهای اجرایی و دولتی گذاشته شد، موضوع حمایت آنها از پژوهشهای دانشگاهی بود که این اتفاق نیز در مرحله اجرا تقریباً ناکارآمد بود و نه تنها عدالت در توزیع طرحهای پژوهشی هیچگاه اجرایی نشد، بلکه معمولاً در اولویتهای انتهایی سازمانها قرار گرفت و در نتیجه دردی از دانش آموختگان دوا نکرد.