یکی صورت بامزهای دارد، یکی تپلیست یا ریزه. یکی شیرینزبانی میکند، دیگری با ناز حرکات موزون انجام میدهد، هنرشان معصومیت کودکانهای است که برای لایک و کامنت قربانی میشود.
به آنها «کودک بلاگر» میگویند، اما اگر بخواهیم تعارفات را کنار بگذاریم، آنها کودکان کار اینستاگرامیاند؛ فرقی با کودکی که در خیابان میایستد و کار میکنند ندارند، چون از هر دو آنها بهصورت ابزاری استفاده میشود. با این تفاوت که کودکی که در خیابان کار میکند، مجبور است برای کمی پول بیشتر کار کند، اما کودک بلاگرها علاوه بر کسب درآمد، به دلیل عطش دیده شدن والدینشان قربانی میشوند و احتمالاً هنوز تصویری از زندگی در ذهنشان شکل نگرفته و به معنای واقعی درک درستی از خوب، بد، زشت و زیبا ندارند.