به گزارش خبرآنلاین؛بنا به گفته محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان و پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان: «در گذشته، کودکان فرصت داشتند بدون نظارت دائمی رشد کنند. بسیاری از تجربههای آنان در حافظه محدود خانواده، مدرسه یا دوستان باقی میماند و با گذشت زمان فراموش میشد. اما در محیط دیجیتال، هر رفتار، هر انتخاب، هر جستوجو و هر تعامل به دادهای تبدیل میشود که قابلیت ثبت، تحلیل و پیشبینی دارد. کودک دیگر فقط زندگی نمیکند؛ او دائماً مشاهده، اندازهگیری و طبقهبندی میشود.»این تحول، پرسش عمیقی را در برابر حقوق کودک قرار داده است: آیا کودکان حق دارند برای سامانههای هوشمند ناشناخته باقی بمانند؟دکتر محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان، مدرس دانشگاشار پیدا میکند، این فضای امن کوچکتر و کوچکتر میشود.»
آیا کودکان برای حضور دائمی در فضای عمومی آفریده شدهاند؟
سیدناصری در پایان با تأکید بر پیوند این موضوع با کرامت انسانی کودکان میگوید: «کرامت فقط به معنای حمایت در برابر آسیب نیست؛ بلکه به معنای احترام به حق انتخاب و کنترل بر زندگی شخصی نیز هست. کودکان نباید صرفاً به سوژههای دائمی تولید محتوا تبدیل شوند.»
او معتقد است: «شاید در آینده نزدیک، همانگونه که حق آموزش و حق سلامت بهعنوان حقوق بنیادین کودکان شناخته میشود، حق بر سکوت دیجیتالی نیز جایگاه ویژهای پیدا کند. زیرا کودکی فقط حق دیده شدن ندارد؛ گاهی حق دارد دیده نشود، ثبت نشود و در آرامش رشد کند.»
این پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان در پایان میگوید: «جهان امروز بیش از هر زمان دیگری باید به این پرسش بیندیشد که آیا کودکان برای حضور دائمی در فضای عمومی آفریده شدهاند یا همچنان نیاز دارند بخشی از زندگی خود را در سکوت، خلوت و آزادی تجربه کنند. اگر پاسخ دوم درست باشد، سکوت دیجیتالی دیگر یک امتیاز نیست؛ بلکه حقی بنیادین برای نسل آینده است.»