کودتا
اصل کلمه «کودتا» به زبان فرانسه است. این واژه از اواخر قرن هفدهم در ادبیات سیاسی جهان رواج یافته است. در قرن نوزدهم و بیستم، کودتا را به دو معنی به کار بردهاند:
۱_شورش گروههایی ازهیئت حاکمه علیه گروه دیگر که غالبا با تکیه بر ارتش و نیروی نظامی صورت میگیرد.
۲_ تغییر ناگهانی رویه دولت حاکم علیه جنبشهای اعتراضی مردمی و استفاده شدید و سرکوب گرانه از ارتش علیه نیروهای مردمی و انقلابی.
البته کودتا بیشتر در معنای اول به کار میرود و به عنوان مثال کودتاهای نظامی در عراق به رهبری عبدالسلام عارف در فوریه ۱۹۶۳ میلادی و کودتای ژنرال حافظ اسد در سوریه به سال ۱۹۷۰ میلادی را میتوان از مصادیق آن دانست. کودتا را «انقلاب کاخنشنینان» نامیدهاند و بر خلاف انقلاب، به مردم و جنبش مردمی تکیه ندارد، بلکه حرکتی در میان حکومتگران توسط گروهی از آنها علیه گروه دیگری از آنهاست.