آرتین زهرابی
افشاگریهای اخیر هروه رنار درباره نفوذ یک مافیای مخوف در باشگاه الهلال برای تحمیل بازیکن به تیم ملی عربستان، تنها یک خبر ورزشی ساده نیست؛ این مرثیهای برای پایان عصر هنر در فوتبال آسیاست.
حرفهای هروه رنار، سرمربی سابق سعودیها، ما را به دالانی تاریک از واقعیت امروز فوتبال آسیا میبرد. او از تشکیل هستههای قدرت در قلب باشگاه الهلال میگوید؛ نقطهای که به جای «استعداد»، «توصیه» حرف اول را برای پوشیدن پیراهن ملی میزند. این گزارش تلخ، ناخودآگاه ذهن ما را به دههها قبل پرتاب میکند؛ به روزگاری که تیمهای عربی در کنار هزینههای هنگفت، سهمی هم در تولید اسطوره داشتند.
یادمان نمیرود؛ عربستان روزگاری دروازهبانی به فوتبال قاره کهن معرفی کرد که نامش لرزه بر اندام مهاجمان میانداخت: محمد الدعایه. او «اختاپوس» سعودیها بود، اما نه با رانت مافیا و سفارش باشگاه الهلال؛ او با پنجههای قرص و انعطاف خیرهکنندهاش بر قله ایستاد. الدعایه محصول زمانی بود که زمین فوتبال، محکمه لیاقت بود، نه اتاق جلسات مافیایی.