اگر همایون شجریان با تمام امکانات و حمایتهایی که در اختیار دارد، فرصتی برای خلق لحظهای بیتکلف و هنری برای مردم فراهم نمیکرد، چه قضاوتهایی دربارهاش شکل میگرفت؟ چه قلمهایی به نقدش برمیخاستند و چه واژههایی در سرزنش او به کار میرفتند؟
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، در جامعهای که نیاز به فضای تنفس و دمی دلخوشی دارد و در جایی که گاه فرهنگ و هنر گاه زیر فشارهای پیدا و پنهان به سختی نفس میکشد، همایون شجریان با تصمیم به برگزاری کنسرتی رایگان، گامی ساده اما معنادار برداشته است. این حرکت، نه ادعای معجزه دارد و نه قرار است همه مشکلات را یکجا حل کند، اما انتخابی است که نشان میدهد او درد این روزهای مردم را میفهمد و میخواهد لحظهای از نغمههایش را بیهیچ مانعی برای خلق لحظهای بیتکلف و هنری با آنها سردهد.
همایون شجریان گامی ساده اما معنادار برداشته است. اما این بار کنسرتبازان برنمیتابند. او با صدایی که ریشه در سنت دارد و در نوآوری بالیده، نشان داده که میتوان از تنگناها گذشت و لحظهای برای مردم ساخت. این کنسرت، پیش از برگزاری، در دلها و گفتوگوهای مردم جا باز کرده است.
در شبکههای اجتماعی، بخشی از مردم از آن سخن میگویند. برای برخی، این حرکت امیدی تازه است؛ اینکه میشود هنر را از سالنهای گرانقیمت به کوچهها برد تا حال مردم را بهتر کند.
حال جامعه را بدتر نکنید
هرچند برخی با د;aspect-ratio:600/371″ title=”ساز ناکوک برای دمی دلخوشی/ کنسرتبازها علیه” src=”https://cdn.tabnak.ir/files/fa/news/1404/6/12/2099533_730.jpg” alt=”ساز ناکوک برای دمی دلخوشی/ کنسرتبازها علیه” width=”600″ height=”371″>
شاید این حرکت، راه را برای دیگران هموارتر کند. مردم به این نغمههای بیتکلف نیاز دارند؛ به لحظههایی که هنر، نه دور و دستنیافتنی، بلکه نزدیک و ملموس باشد. لحظه هایی که دمی از مشکلات بگریزند.
درد مردم این چیزها نیست…
درد مردم، اساساً اینها نیست، اما هرکس بتواند حتی برای لحظهای حال بد آنها را بزداید، خدمت بزرگی کرده است. همیشه اینوریها و آنوریهای سیاست، حرف برای گفتن و ایراد برای گرفتن دارند، اما این کنسرت، لحظهای است برای مردم؛ لحظهای برای نفس کشیدن و لحظهای برای فراموش کردن.