گروه اندیشه: دکتر جواد حیدری در کانال خود یادداشتی نوشته با تیتر «کمکهای ترامپ از راه رسید: ویرانی خاموش». این یادداشت را در ادامه می خوانید:
****
هادی کحالزاده اقتصاددان حوزهی رفاه و پژوهشگر وابسته در مؤسسه کوئینسی و پژوهشگر مرکز توسعه و پایداری جهانی در دانشگاه برندایس، گزارش تکاندهندهای از اقتصاد پساجنگ ارائه کرده است. جنگ ۴۰ روزه با یک آتشبس شکننده به پایان رسیده است و خانوادهها با دلی پر از اضطراب به خانههایشان بازمیگردند. اما سکوتِ پس از شلیکها، به معنای پایان بحران نیست. مردم خیلی زود با واقعیت تلختری روبهرو میشوند: جنگ فقط خانهها و جادهها را ویران نکرده، بلکه شغلها، درآمدها و تنها راه امرار معاش آنها را نیز از بین برده است.
به نظر میرسد هدف پنهان این حملات، نه فقط تضعیف قدرت نظامی، بلکه فلج کردن اقتصاد و بازار کاری بوده است که زندگی روزمره مردم عادی را میچرخاند.ابعاد یک ویرانی بزرگ خسارتهای فیزیکی این جنگ به شکلیاصلاً بیمه نیستند که بتوانند از این حقوق استفاده کنند.پرداخت این هزینهها نیازمند بودجهای عظیم است که حداقل ۲۰ درصد از کل بودجه عمومی کشور را میبلعد؛ آن هم برای دولتی که همین حالا با کسری بودجه شدیدی دستوپنجه نرم میکند.
پایانِ تلخ برای اقشار آسیبپذیردر نهایت، چه این ویرانیها از پیش طراحی شده باشد و چه پیامد طبیعی جنگ، دود آن مستقیماً به چشم آسیبپذیرترین قشر جامعه میرود. منبع درآمد میلیونها خانواده تهدید شده و کسانی که کمترین حمایت و پسانداز را دارند، سنگینترین هزینهها را میپردازند.
حتی اگر آتشبس پایدار بماند، مردم ایران تا سالها با پیامدهای این جنگ ۴۰ روزه دستبهگریبان خواهند بود. طنز تلخ ماجرا اینجاست: همان مردمی که دونالد ترامپ ادعا میکرد میخواهد از آنها حمایت کند، اکنون به بزرگترین قربانیان و بازندگان این درگیری تبدیل شدهاند.
۲۱۶۲۱۶