۱۳۹۷/۰۵/۰۲ ۱۰:۵۱
به گزارش روابط عمومی مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی، نشست «باستانگرایی، پیشینه و راهبرد در ایران» در مرکز ملی پاسخگویی از سوی گروه تاریخ برگزار شد.
حجت الاسلام والمسلمین دکتر احمد فلاح زاده در آغاز این نشست ضمن پرداختن به موضوع باستانگرایی و شبهات تاریخی پیرامون آن، به بررسی نظریه های باستان گرایی در ایران و ارزش آثار باستانی از نظر اسلام و سیره نبوی اشاره کرد. سپس به دو مقوله تلاش برای حذف کلی اسلام و جایگزینی نظریه ملی گرایی به جای اسلام خواهی در پس پرده باستان گرایی پرداختند و تاریخ کوتاهی از جریان های ملی گرا در ایران را مورد بررسی قرار دادند که از نظر ایشان همه اینها به سال های پایانی سده نوزدهم یعنی عصر شکل گیری قدرت دولت های غربی در خاورمیانه و آغاز حرکت های قومی و ملی علیه دولت های سنی عثمانی و شیعی قاجار باز می گردد. در ادامه به نقش کمپانی هند شرقی به عنوان اصلی ترین کانون علمی نظریه ساز در این دوره اشاره کردند و ضمن بررسی بخشی از فعالیت های این کمپانی مانند حذف زبان فارسی از شبه قاره، چیره شدن بر تجارت خلیج فارس در عهد صفوی تا قاجار و برتری مالی بر دولت های منطقه، تشدید کشمکش های استعماری و جدایی افغانستان از ایران از سوی این کمپانی پرداختند.
وی افزوی شهری در ایران پرداخت و آن را ادامه ی همان ملی گرایی و باستان گرایی دوره پهلوی دانست. افزود: «اینکه امروز هر شهری در پی یافتن تاریخچه ای باستانی برای خود است و کتاب هایی که در این زمینه نوشته شده است، صرف نظر از چند و چون این اثار معمولاً با این انگیزه نگارش می شود. که این موضوع در اماکنی که شهر گرایی یا قوم گرایی در آن بروز بیشتری دارد مانند اصفهان، خوزستان، آذربایجان، کردستان و لرستان بیش از سایر جاها زمینه بروز یافته است.»
در پایان وی به سبک های مطالعات باستانی امروزین اشاره کردند و افزودند: «نمونه کارهای فصلنامه های علمی داخل ایران در قالب مقاله هایی که یافته های نو از کاوش های باستانی را ارائه می کنند، یکی از بهترین آثار در حوزه مطالعات باستانی بدون جانبه گرایی است. رویکردهای جدیدی مانند سبک باستان ستیزی در قالب نوشته های نویی مانند مقاله ی «خدایان رهزن» و یا نظریات افرادی مانند ناصر پورپیرار و رضا قلی مجد و سبک باستان پرستی در قالب رفتارهای افراطی که امروزه نسبت به دوره باستان در فضای مجازی دیده می شود نیز دو اسلوب تازه در نگرش به باستان هستند. اما باستان پرستی که نمای ناشیرین آن در قالب سجده بر بناهای تاریخی دیده می شود، نمایشی از گسترش باور به نمادهای باستانی در ایران آن هم از دریچه مطالعات ملی گرای افسار گسیخته در ایران است.»
در پایان، جلسه با بیان سوالات و تبیین بهترین پاسخ ها توسط کارشناسان گروه تاریخ مرکز به اتمام رسید.