به گزارش خبرگزاری آنا؛ بیماریهای روانی نه تنها بر سلامت جسمانی افراد تأثیر میگذارند، بلکه اثرات عمیقی بر ابعاد اجتماعی و روانی زندگی فرد برجای میگذارند. پس از اتمام درمانهای اولیه، بسیاری از بیماران روانی نیازمند مراقبت و پیگیری مستمر هستند تا بهطور کامل به زندگی روزمره خود بازگردند. در کشورهایی مانند ایران، با وجود پیشرفتهایی در درمان بیماریهای روانی، دوران نقاهت پس از درمان اغلب نادیده گرفته میشود یا بهطور کافی مدیریت نمیشود. این بیتوجهی به دوران نقاهت، بهویژه در بیماریهایی مانند افسردگی و اضطراب، میتواند باعث بروز علائم جدید و تشدید مشکلات پیشین گردد.
پژوهشهای موجود در ایران نشان میدهند که پس از پایان دوره درمانی اولیه، بسیاری از بیماران به دلیل نبود پیگیریهای مستمر و برنامههای حمایتی، از ادامه درمان خودداری میکنند. در حالی که دوران نقاهت میتواند بهعنوان مرحلهای کلیدی برای تثبیت بهبودی و پیشگیری از بازگشت بیماری عمل کند، در بسیاری از موارد به آن توجه کافی نمیشود. این وضعیت، بهویژه در بیماریهای روانی مزمن، خطر بازگشت بیماری و پیچیدهتر شدن شرایط را افزایش میدهد.
پیامدهای کمتوجهی به دوران نقاهت در بیماران روانی