به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در دنیای امروز که فشارهای تحصیلی و اجتماعی بیش از پیش بر دوش نوجوانان سنگینی میکند، کمالگرایی به یکی از چالشهای رایج این دوره سنی تبدیل شده است. بسیاری از نوجوانان با استانداردهای بالایی که برای خود تعیین میکنند، دائماً در تلاش برای رسیدن به بهترین نتایج هستند، اما آیا این تلاش همواره سالم است؟
بنابر روایت ایرنا، در گفتوگو با دکتر آمنه ذاکری، روانشناس کودک و نوجوان، به بررسی این موضوع و راههای شناسایی آن پرداختهایم.
کمالگرایی؛ تیغ دو لبه
کمالگرایی در ذات خود نهتنها یک ویژگی منفی نیست، بلکه میتواند عاملی برای پیشرفت و رشد فردی باشد. اما زمانی که این ویژگی به شکل افراطی بروز پیدا کند و باعث اضطراب و نارضایتی مداوم شود، نیاز به بررسی و مدیریت دارد.
«کمالگرایی مثبت به نوجوان کمک میکند تا برای پیشرفت تلاش کند، اما وقتی این ویژگی باعث شود که فرد از شکست بترد تعیین کند و مسیر موفقیت را پلهپله طی کند.»
ذاکری یکی دیگر از راهکارهای مقابله با کمالگرایی را آموزش مهارتهای مدیریت استرس میداند و توضیح میدهد: «کمالگرایی معمولاً با استرس و اضطراب همراه است. نوجوانی که مدام نگران بینقص بودن است، فشار روانی زیادی را متحمل میشود. آموزش تکنیکهای آرامسازی، مانند تمرینهای تنفسی یا مدیتیشن، میتواند به کاهش این فشار کمک کند.»
در پایان، او توصیه میکند که خانوادهها به نوجوانان بیاموزند که ارزش آنها وابسته به نتیجه عملکردشان نیست، بلکه در پذیرش خود و تلاش مستمر برای رشد نهفته است. وی خاطرنشان میکند: «به نوجوانان یاد بدهیم که زندگی مسابقهای برای رسیدن به کاملترین نسخه ممکن از خودشان نیست، بلکه مسیری است برای شناخت، یادگیری و بهبود مستمر.»