این ماهی دارت شکل باستانی، به زبان انگلیسی “گار” نامیده میشود و دارای ژنومی است که سه برابر کندتر از دیگر مهرهداران تغییر میکند. آنها نمونهای از فسیلهای زنده هستند.
به گزارش سیتنا، اگر نگاهی به خرچنگ نعل اسبی بیندازید، عملا به میلیونها سال قبل نگاه میکنید. حیواناتی مثل خرچنگ نعل اسبی، تهیخار (سیلکانت) و پلاتیپوس نوک اردکی، از جمله جانورانی هستند که چارلز داروین آنها را “فسیل زنده” خوانده بود؛ چرا که نمونههای زنده این جانوران، از نظر فیزیکی تفاوتهای بسیار کمی با اجدادشان که در فسیلهای میلیونها سال پیش رویت شده، دارند.