خبرنگار آزاد
انگار برای باشگاه استقلال خصوصی سازی تنها در اسم و ظاهر معنا دارد و در واقعیت اوضاع طور دیگری است.
سپرده شدن باشگاه استقلال به هلدینگ خلیج فارس شاید در نگاه اول و آن اوایل موج شادی و خوشحالی را برای استقلالیها در بر داشت، اینکه بالاخره پس از دههها از زیر سایه وزارت ورزش خارج شده و قرار است به معنای واقعی طعم خصوصی شدن را بچشد. اما هر چه بیشتر جلو رفت، روزها و هفتهها و حال هم ماهها اوضاع طور دیگری رقم خورد، فصل برای آبیها با ناکامی از دست دادن قهرمانی به پایان رسید و همه منتظر تغییر و تحول باب میل مالک جدید بودند.
تغییر هیات مدیره و انتخاب مدیرعامل دلخواه هلدینگ خلیج فارس و حتی برای این موضوع هم هفتهها وقت صرف شد، بیش از دو هفته برای یک تصمیم وقت از دست رفت و حتی پس از تعیین هم برای یک انتخاب دیگر باز زمان دیگری باید از دست برود. با شروع فصل نقل و انتقالات آبیها بسیار امیدوار بودند با کمک هلدینگ خلیج فارس تمام حسرتهای چند فصل گذشته در این فصل از بین برود و استقلال یک تیم قدرتمند و پرستاره ببندد و از همین پیش فصل مدعی اصلی برای قهرمانی باشد اما با سپری شدن بیش از یک هفته از فصل نقل و انتقالات هنوز خبر امیدوار کننده و خوشحالی بسیار که هوادار آبی را به این تغییر خوشبین کند دیده نشده است.