خبرنگار آزاد
حریف خوزستانی استقلال که اتفاقا همنام استقلال هم بود انگاری تنها در عدد و رقم در رده سیزدهم جدول قرار داشت و تیمی که در آزادی پا به پای استقلال دوید و موقعیت ایجاد کرد و چندین موقعیت از استقلال گرفت هرگز حریف دست و پا بسته ای برای آبیپوشان نبود.
استقلال آمده بود تا شکست هفته گذشته اش را جبران کند و در آزادی به دنبال یک برد شیرین باشد، بردی که نیاز مبرم و حیاتی به آن دارد، استقلال حالا باید ببرد و زمان محک خوردن بازیکنانش نیست، استقلال حالا باید ببرد و زمان از دست دادن فرصت نیست. استقلال باید ببرد و حالا زمان هیچ چیز دیگری جز این هدف نیست.
بسیاری به شیوه بازی استقلال ایراد میگیرند، ایراد و انتقادی که به جا و وارد است، بسیاری دیگر از این بردهای میلیمتری میترسند و از آینده مبهم استقلال خبر میدهند که باز هم این ترس طبیعی است و به جاست، اما استقلال چاره دیگری ندارد، این استقلال تنها میتواند ببرد، تنها میتواند از بازیهایش امتیاز جمع کند تا در اواسط فصل محتاج همین امتیازها نباشد، تا اگر به اواخر فصل رسید و توانست به کورس رقابت برای قهرمانی برسد حسرت امتیازهای ابتدای فصل را نخورد.