او در طول سالیان رهبریاش، مردم ایران را از مسیری بسیار صعب، مرحله به مرحله عبور داد و به ما آموخت که باید برای پیشرفت چگونه بکوشیم و برای رسیدن به قله و برپایی تمدن نوین اسلامی و نهایتاً نیل به ظهور؛ چه مسیری را طی نمائیم. او پیشوایی بود که هم روحیه دینی و ایمانی را، روز به روز و سال به سال در وجود مردم بیشتر زنده میساخت و هم در ابعاد اداره کشور و حفظ آن از خطرات و انحرافات و نیز رسیدن به اهداف، آحاد مردم را به سوی نقطه تعالی رهنمون میشد
جوان آنلاین: از سال اول دانشجویی، روشم این بود که موقع سخنرانیهای حضرت آقا در نمازجمعهها، نمازهای عید فطر، سخنرانی روز اول فروردین و سخنرانیهای ۱۴ خرداد، دفترچه یادداشت روزانهام را برمیداشتم و از سخنانشان نکتهبرداری میکردم. این سنت را برای ۲۷ سال و تا موقع شهادتشان، حفظ کردم. البته در سخنرانی و نمازهایی که خودم حضور داشتم؛ زیر نکتهنویسیهایی که از کلام «آقا» داشتم، یادداشت میکردم که با چه کسانی به نماز یا جلسه سخنرانی رفتهام و احساس و تحلیلم را هم از صحبتهای آن روز رهبری مینوشتم. حالا امروز همه دفترهای یادداشت روزانهام، متبرک به کلام حضرت آقاست. ورقشان که میزنم، تاریخ زندهای از رهبری بیبدیل آن بزرگ در هدایت مردم و کشور به سوی قلههای معنویت و پیشرفت را میبینم. تاریخ زندهای که میتوان با روایتش، نه تنها برای ادامه مسیر تا ظهور حضرت حجت (عج)، که برای همه مردم آزاده جهان چراغ راه برافروخت. امید آنکه علاقهمندان را مفید و مقبول آید.
شکست لیبرال دموکراسی غربی درهم مردم جهان
در فروردینماه سال ۱۳۸۲، امریکا به بهانه نابودی سلاحهای کشتار جمعی صدام، به عراق حمله کرد. بهانهای که به اشغال کشور همسایه غربی، و کشتار مردم بیگناه و غارت منابعِ آن منجر شد. آن روزها از دیدن فجایعی که امریکاییها و انگلیسیها در عراق مرتکب میشدند و از صحنههای کشتار مردم عراق که از تلویزیون میدیدیم، رنج میبردیم. در عین حال از تهدیدات امریکاییها علیه ایران و تکرار همان حرفها از طرف جریان غربگرایان نیز، ناراحت بودیم.
در ۲۲ فروردین ۱۳۸۲ با بچههای مسجد راهی نمازجمعه شدیم، تا با شنیدن سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی، قلبمان آرامش پیدا کند. آن روز «آقا» در خطبه دوم نماز گفت: «فجایع اتفاق افتاده علیه مردم عراق و این ظلمها، فراموش نمیشود». در ادامه نیز با صلابت فرمود: «سلطه امریکا بر عراق، اداره عراق به وسیله یک ژنرال وابسته کامل به صهیونیستها، یعنی ارتجاع محض!، بازگشت به دوره اول استعمار و ما این کار را تجاوز دیگری به سرزمین مسلمین میدانیم و آن را محکوم و با مردم عراق همدردی میکنیم». بعد هم این رویداد را، «شکست لیبرال دموکراسی غربی در ذهن و معرفتشناسی مردم جهان» معرفی کردند و نتیجه آن ظلمها را، شکست ابهت امریکا در میان مسلمین جهان قلمداد نمودند. در آن روز، آنقدر رهبر با اقتدار اقدام امریکاییها را محکوم کرد و با قدرت از آمادگی ایران برای مقابله با دشمنان حرف زد، که دیگر مطمئن شدیم تهدیدهای شیطان بزرگ و دنبالهروهای داخلیاش برای حمله به ایران، اهمیتی ندارد و نباید نگرانش باشیم. آن روز رهبر، نگرانیهای ما را به شجاعت و قدرت تبدیل کرد. آخر نکتههای آن روز نوشتم: «خدایا! سایه آقا را بر سر ما مستدام بدار».