چهارشنبه 14 مهر 1395 20:29 ساعت
خداوند نعمت ولایت را بالاجبار به کسی نمی دهد، یک نعمت هایی را اگر انسان نخواهد به انسان داده نمی شود مثل همین نعمت ولایت، ولی نعمت هایی هست که اگر انسان نخواهد باز به انسان داده می شود، مثل نعمت حیات. بنابراین این مقام را خداوند به پیامبر(ع) و اهل بیت(ع) داده است و امرشان همان امر خدا است.
گروه معارف – رجانیوز: خودت را مهیا کن زینب که حادثه دارد به اوج خودش نزدیک می شود. اکنون هنگامه وداع فرا رسیده است. اینگونه قدم برداشتن حسین و اینسان پیش آمدن او، خبر از فراقی عظیم می دهد. خودت را مهیا کن زینب که لحظه وداع فرا می رسد. همه تحمل ها که تا کنون کرده ای، تمرین بوده است. همه مقاومت ها، مقدمه بوده است. و همه تاب ها و توان ها، تدارک این لحظه عظیم امتحان! نه آنچه که از صبح بر تو گذشته است، بل آنچه از ابتدای عمر تا کنون سپری کرده ای، همه برای همین لحظه بوده است.
رویت را مخراش زینب! مویت را پریشان مکن زینب! مبادا که لب به نفرین بگشایی و زمین و زمان را به هم بریزی. این لرزش شانه های آسمان، این تکان های بی وقفه زمین، همه از سر این کلامی است که تو اراده کردی و بر زبان نیاوردی: «کاش آسمان به زمین بیاید و کاش کوه ها تکه تکه شوند و بر دامن بیابان ها فرو بریزند. کاش…» اگر این کاش که بر دل تو می گذرد، بر زبان تو جاری شود، شیرازه جهان از هم می گسلد. اگر تو نفرین کنی، خورشید، جهان را شعله ور می کند. اما مکن، مگو، مخواه زینب!