به گزارش خبرآنلاین، در ماهیهای لاروی اعماق دریا، این سلولها در مراحل اولیه رشد غالب هستند. نتیجه نشان میدهد که بینایی میتواند مسیر متفاوتی را دنبال کند که با نور کم و میانمایهای که این جانوران در آن زندگی میکنند، تنظیم شده است.
به نقل از ایسنا، آنچه درباره بیشتر مهرهداران میدانیم، این است که بینایی در یک توالی مشخص رشد میکند: ابتدا مخروطیها، سپس میلهایها. به نظر میرسد ماهیهای اعماق دریا این الگو را میشکنند و به جای آن به گیرندههای نوری هیبریدی برای حرکت و بقا در شرایط نور کم و پراکنده تکیه میکنند.
این مسیر جایگزین ممکن است بازتابی از محیط نوری غیرعادی باشد که این ماهیها در مراحل اولیه زندگی در آن قرار دارند. برخلاف بیشتر لاروهای دریایی که زندگی خود را در آبهای سطحیِ آفتابگیر آغاز میکنند، بسیاری از گونههای اعماق دریا در عمق ستون آب رشد میکنند، در ناحیه «گرگومیشی». در اینجا نور خورشید به یک درخشش بسیار ضعیف و فیلترشده تبدیل میشود، بهاندازهای که بتوان دید، اما بسیار دور از روشناییای که بیشتر ماهیهای جوان تجربه میکنند. در این لایه کمنور، نه میلهایها و نه مخروطیها بهتنهایی ایدهآل نیستند و همین باعث ایجاد یک جایگاهمراستا نیستند. به جای دستهبندیهای ثابت، به نظر میرسد گیرندههای نوری بتوانند در پاسخ به محیط تغییر کنند.
گیرندههای نوری مشابهی در دیگر مهرهداران نیز مشاهده شدهاند، از جمله خزندگان، دوزیستان و ماهیهای بدون آرواره، اما نقش آنها در رشد اولیه تاکنون عمدتاً بهخوبی بررسی نشده بود. با توجه به اینکه گونههای بررسیشده در این مطالعه از شاخههای تکاملی دور از هم هستند، یافتهها نشان میدهد که این انعطافپذیری در سیستمهای بینایی ممکن است گستردهتر از آن چیزی باشد که قبلاً تصور میشد.
آنچه کمتر روشن است، این است که این انعطافپذیری تا چه حد ادامه دارد. اینکه آیا این گیرندههای نوری هیبریدی یک نوع سلول واحد هستند که در طول زمان هویت خود را تغییر میدهند یا جمعیتهای جداگانهای هستند که در مراحل مختلف ظاهر میشوند، هنوز مشخص نیست.
مطالعات آینده باید تعیین کند که این سلولها چگونه رشد میکنند و آیا آنها یک شکل گذار هستند یا یک نوع گیرنده نوری مستقل و مجزا در نوع خودشان محسوب میشوند.
۵۸۵۸