به گزارش خبرآنلاین، دانشمندان مدتهاست که به دنبال راهی برای پیشبینی زمینلرزههای ویرانگر و جلوگیری از وقوع آنها هستند.
به نقل از ایسنا، در اعماق قسمت شرقی اقیانوس آرام و تقریباً ۱۰۰۰ مایلی غرب اکوادور، یک گسل بستر دریا حداقل به مدت ۳۰ سال است که زمینلرزههایی با بزرگی ۶ ریشتر را با نظمی قابل توجه ایجاد میکند. این زمینلرزهها تقریباً هر پنج تا ۶ سال رخ میدهند و بخشهای تقریباً یکسانی از گسل را به طور مکرر دچار گسیختگی میکنند و به بزرگیهای تقریباً یکسانی میرسند. چنین ثباتی در علم زمینلرزه بسیار نادر است و پژوهشگران مدتهاست که برای توضیح دادن چگونگی تداوم قابل اعتماد این الگو تلاش میکنند.
اکنون دانشمندان میگویند که سرانجام دلیل آن را شناسایی کردهاند. یک پژوهش جدید نشان میدهد مناطق خاصی درون خود گسل به عنوان سیستمهای ترمز طبیعی عمل میکنند که جلوی بزرگتر شدن زمینلرزهها را میگیرند.
«جیانهوا گونگ»(Jianhua Gong)، لرزهشناس و دانشیار علوم زمین و جو در «دانشگاه ایندیانا بلومینگتون»(Indiana University Bloomington) و پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: ما مدتهاستحرکت ناگهانی در امتداد گسل باعث میشود فشار داخل سنگ پر از سیال به سرعت کاهش یابد. با وقوع این اتفاق، سنگ متخلخل به طور موقت قفل میشود و پیش از این که گسیختگی بتواند گسترش یابد و بزرگتر شود، آن را کند یا متوقف میکند. در واقع، مناطق حائل مانند ترمزهای داخلی درون گسل عمل میکنند.
پژوهشهای جدید نشان میدهند که مناطق حائل مانند آنچه در گوفار یافت میشود، ممکن است در سراسر بستر اقیانوس رایج باشند. در این صورت، آنها میتوانند به عنوان یک سیستم گسترده از ترمزهای طبیعی لرزه عمل کنند که جلوی تبدیل برخی از گسیختگیها به رویدادهای بزرگتر را میگیرد.
پژوهشگران میگویند این کشف میتواند به بهبود مدلهای پیشبینی زمینلرزه کمک کند که برای تخمین خطرات لرزه در امتداد گسلهای زیر آب در سراسر جهان از جمله مناطق نزدیک به سواحل بزرگ طراحی میشوند.
۵۸۵۸