16 شهریور 1402 – 07:15
در سالهای اخیر باستانشناسان لیزرهایی را برای کشف سکونتگاههای باستانی که از دید عموم پنهان مانده بودند، به کار گرفتهاند. آنها از طریق نوعی فناوری لیزری به نام «لیدار» (LiDAR) یا مخفف Light Detection and Ranging، در هر ثانیه دهها هزار پالس لیزر را از هواپیماها یا هلیکوپترها پرتاب میکنند.

به گزارش سیتنا، این پرتوها میتوانند به میان جنگلهای انبوه نفوذ کنند و دادههایی را در اختیار محققان قرار دهند. دانشمندان با حذف دیجیتالی پوشش گیاهی، نقشههای سهبعدی را طراحی میکنند و ساختارهایی که توسط انسان ساخته شدهاند، در زیر این نقشهها آشکار میشوند.
محققان صدها سازه را در مناطقی پیدا کردهاند که زمانی تصور میشد برای سکونت انسانها بسیار نامناسب بوده است. نماهای هوایی به آنها کمک میکند تا محدوده گسترش شهرها و روستاها را که پیش از فناوری لیدار نقشهبرداری از آنها برای باستانشناسان دشوار بوده است، تشخیص دهند.
از شهری مربوط به قوم مایا تا دهکدههای دورافتاده در اع ماقبل اسپانیایی پرجمعیت بوده، ثابت کرده است.
![[node:title]](https://www.citna.ir/sites/default/files/styles/content/public/images/body/dd_3.jpg?itok=h5robceQ)
عدهای از اهالی تمدن کاراسابه، کانالها، ساختمانهای پلکانی و اهرام مخروطی ۷۲ فوتی را ساختند که مساحتی حدود ۱۷۰۰ مایل مربع را بین سالهای ۵۰۰ تا ۱۴۰۰ پس از میلاد اشغال میکردند. نقشههای لیدار به محققان کمک کرد تا ببینند چگونه سکونتگاههای پراکنده در کنار هم قرار میگیرند. «هایکو پرومرز»، یکی از نویسندگان این مطالعه، عقیده دارد که شاید اهالی کاراسابه به دلیل کمبود بارندگی سکونتگاه خود را ترک کرده باشند. او در سال ۲۰۲۲ در گفتگو با مجله Smithsonian عنوان کرد که خشکسالیهای شدید در مناطق آمازون چندینبار در تاریخ رخ داده است.
انتهای پیام
