عباس اشرف پور
۲۰ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۰:۰۱ 
مدفوع فسیلشده دایناسورها سرنخ تازهای درباره علت بقای برخی پرندگان در جریان انقراض بزرگ به دست داده است. پیدا شدن پر در فسیلهای دوران دایناسورها اتفاق بسیار نادری محسوب میشود و کشف آن درون بقایای گوارشی یک شکارچی، ارزش این یافته را چند برابر کرده است.
یک شکارچی رأس هرم غذایی، پرندهای را خورده بود و ۶۶ میلیون سال بعد، مدفوع فسیلشده آن به دانشمندان کمک کرده است تا درباره تاریخ تکامل پرندگان اطلاعات تازهای به دست آورند.
این پر به شکل شگفتانگیزی سالم باقی مانده و از منبعی کاملاً غیرمنتظره به دست آمده است. هیجانانگیز است که چنین یافتهای میتواند به ما در پاسخ دادن به یکی از پرسشهای بزرگ دیرینهشناسی کمک کند.
با اینکه کیفیت حفظشدگی این نمونه از بسیاری از پرهایی که برای پایاننامهام در کهربای برمه بررسی کرده بودم بهتر بود، این بار با یک سنگ معمولی روبهرو بودیم. احتمال میدادم که با یک کوپرولیت مواجه باشیم، اما تا زمانی که نمونه را به دستگاه میکروسیتی در پردیس پزشکی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی نبردیم، از جزئیات کامل این مدفوع فسیلشده اطلاعی نداشتیم.
هر ساعت پردازش دادهها، جزئیات تازهای را آشکار میکرد؛ یک پر دیگر، یک فلس تازه و یک استخوان دیگر که همگی با کیفیتی خیرهکننده و به صورت سهبعدی قابل مشاهده بودند. من برای به دست آوردن دادههای سهبعدی درباره پرها، پیشتر بیشتر به معادن دورافتاده کهربا وابسته بودم. اینکه متوجه شدم فضولات فسیلشده از ایالت محل زندگی خودم میتواند چنین نمونههای سهبعدی فوقالعادهای ارائه کند، برایم یک تحول بزرگ بود.
هسپرورنیثیفورمها هنوز انواع ابتدایی پر را داشتند که احتمالاً در حفظ گرمای بدن به اندازه پرهای پرمانند مدرن کارآمد نبودند. همین موضوع میتواند توضیح دهد که چرا این گروه، همراه با انانتیورنیتینها، در جریان انقراض بزرگ از بین رفتند.