جمهوری اسلامی ایران، به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی منحصربهفرد خود و همجواری طولانی با افغانستان و پاکستان، دو کشور که سابقهای دیرینه در تولید مواد افیونی در سطح جهانی دارند، طی بیش از چهار دهه گذشته در خط مقدم جبههای بسیار گسترده و پرهزینه با پدیده شوم مواد مخدر قرار داشته است.
در طول این سالیان دراز، ایران با تخصیص بخش عظیمی از توان و منابع خود در حوزههای مختلف انتظامی، قضائی، اطلاعاتی، دیپلماتیک و حتی نظامی، همواره توانسته است رکوردهای قابل توجهی در زمینه کشفیات مواد مخدر در سطح جهان به ثبت برساند. بر اساس گزارشهای مستند و منتشر شده از سوی دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC)، در برخی سالها، ایران مسئول بیش از ۷۵ درصد از کل کشفیات جهانی تریاک بوده است. این دستاورد عظیم و بیبدیل، در حالی که نشاندهنده اقتدار و عزم راسخ ایران در مبارزه با این بلای خانمانسوز است، بهایی بسیار سنگین و گزاف داشته است؛ بهایی که در قالب جان باختن هزاران نفر از فرزندان این مرز و بوم در لباسهای نظامی و انتظامی و امنیتی و همچنین هزینههای هنگفت اقتصادی، اجتماعی و حتی درمانی و بهداشتی در کشور تجلی یافته است.