به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، رضا اسماعیلی، شاعر و پژوهشگر در یادداشتی به استقبال ۲۵ اردیبهشت، روز پاسداشت زبان پارسی و بزرگداشت حکیم فردوسی رفته است. او در این یادداشت که برای انتشار در اختیار ایسنا قرار داده، نوشته است:
بنابر روایت ایسنا، «حکیم ابوالقاسم فردوسی عیار و اعتبار نظم بلند پارسی و قافلهسالار عرصه شعر حماسی است. بدون اغراق میتوان گفت که زبان پارسی هستی و چیستی خود را مدیون آن دهقانزاده پاکنهاد و آیینهزاد است. شاعری که با رنجی سیساله، کاخی بلند از زبان پارسی بنا کرد که تا به امروز از گزند باد و باران در امان مانده و روز به روز نیز بر شکوه و عظمتش افزوده میشود:
پی افکندم از نظم کاخی بلند
که از باد و باران نیابد گزند
شاعری که با آفرینش شاهکار بیبدیل «شاهنامه» ضامن مانایی و ماندگاری زبان پارسی شده و به این زبان اهورایی رنگ بیزمانی و جاودانگی زده است.
بیهیچ تردیدی، فردوسی g>ز تو دور باد آز و دیوانگی
*
اگر پیشه دارد دلت راستی
چنان دان که گیتی تو آراستی
کوتاه سخن آن که بزرگداشت یاد و نام بلند فردوسی، علاوه بر پاسداشت زبان و کیان پارسی، بزرگداشت ارزشهای وحیانی و قرآنی و تعظیم و تکریم انسان و کرامتهای انسانی است. از اینرو شایستهتر آنست که نه فقط در یک روز، بلکه روزاروز سال در پاسداشت میراث جاودانهاش بکوشیم و از شاهنامهاش جام حکمت و معرفت بنوشیم.
هر آن کس که دارد هُش و رای و دین
پس از مرگ بر من کند آفرین
نمیرم از این پس که من زندهام
که تخم سخن را پراکندهام