وی در ادامه توافق برجام را نشانهای دیگر برای حسن نیت ایران عنوان کرد و گفت: ایران میتوانست مذاکراتی درباره فعالیت هستهای نداشته باشد و در نهایت پدیدهای به نام برجام هم شکل نگیرد؛ چرا که ماده ۴ «انپیتی» داشتن فعالیتهای صلحآمیز هستهای کشورها را حق مسلم، بخشی از حقوق توسعه و حیات یک کشور قلمداد میکند؛ بنابراین ایران میتوانست اصلاً وارد مذاکرات هستهای نشود. این در حالی است که ایران به نشانه حسن نیت و برای رفع سوء تفاهمات وارد پروسه مذاکرات هستهای شد و برجام را امضا کرد.
شفیعی در بخش دیگری از اظهارات خود به بدعهدیهای طرف مقابل برجام اشاره کرد و افزود: برجامی که امضا شده است متاسفانه توسط دیگران اجرا نشد. اولاً آمریکا به عنوان یک عضو از برجام خارج شد که ایران میتوانست بلافاصله بعد از خروج آمریکا از برجام خارج شود ولی به نشانه حسن نیت از برجام خارج نشد. بعد اروپاییها تعهد کردند که خلأ آمریکا را در برجام پر کنند که اینجا هم آنها این خلأ را پر نکردند و ایران میتوانست مجدداً از برجام خارج شود.
این کارشناس مسائل بینالملل ادامه داد: در حال حاضر نیز ایران به نشانه حسن نیت دارد گام به گام تعهداتش در برجام را کاهش میدهد و در هر گام دو ماه به اروپاییها فرصت میدهد.