
به گزارش خبرآنلاین، به نقل از دنیای اقتصاد، در روزهایی که تنش بالا میگیرد و بحرانها شدت پیدا میکند قطع یا محدود شدن اینترنت به یکی از اولین واکنشهای مدیریتی تبدیل میشود؛ تصمیمی که شاید در ظاهر جنبه امنیتی داشته باشد، اما در عمل جریان عادی زندگی و اقتصاد دیجیتال را مختل میکند. کسبوکارهای آنلاین که تمام بنیان آنها روی ارتباط، اعتماد و دسترسی پایدار بنا شده است بیش از هر بخش دیگری طعم این تنش را میچشند. وقتی اینترنت از دسترس خارج میشود، همهچیز تقریبا یک شبه تغییر میکند. فروشگاههای اینترنتی ناگهان با سکوت صفحه سفارشها روبهرو میشوند، پرداختها مختل میشود، پروژهها نیمهکاره میماند و تیمها در شرایطی پر از استرس و بلاتکلیفی تلاش میکنند اوضاع را سر پا نگه دارند. اگر این اختلالها کوتاه باشد شاید با کمی افت فروش و فشار روانی بتوان از آن عبور کرد. اما وقتی قطع اینترنت به یک روند تکراری یا طولانی تبدیل میشود دیگر فقط یک اختلال نیست؛ تهدیدی است برای مدل کسبوکار. پیشبینیپذیری از بین میرود و مدیران مجبور میشوند در موریکنند احتمالا بین ۳ تا ۶میلیون نفر است.این افراد بهشدت در معرض بحران قرار دارند، اما به دلیل آنکه وضعیت آنها تحت عنوان تعدیل نیرو ثبت نمیشود، معمولا در آمارهای رسمی نیز بهسرعت دیده نمیشوند. درحالیکه تعدیل در شرکتهای بزرگ بهسرعت رسانهای میشود، مشکلات این گروه از افراد با تاخیر و معمولا از طریق آمارهای فصلی بیکاری آشکار میشود. بر این اساس به نظر میرسد ابعاد بحران اقتصادی در بخش کسبوکارهای کوچک، خانگی و فریلنسرها بهمراتب گستردهتر و عمیقتر از تعدیل نیرو در شرکتهای بزرگ است. از این رو تمرکز رسانهها نیز شایسته است بیش از پیش به این بخش معطوف شود؛ هرچند این به معنای کماهمیت بودن تعدیل نیرو در شرکتهای بزرگ نیست، بلکه صرفا نشاندهنده گستردگی و شدت بیشتر بحران در بخشهای کمتر دیدهشده اقتصاد است.
۵۸۵۸
