در اقتصاد دیجیتال، نامرئی بودن الزاما به معنای کوچک بودن نیست. ممکن است بازاری دهها هزار فروشنده، میلیونها مشتری و دهها هزار میلیارد تومان گردش مالی داشته باشد، اما همچنان بخش مهمی از فعالیت آن در دادههای رسمی دولت دیده نشود. تجارت اجتماعی در ایران نمونه روشنی از همین وضعیت است. برآوردهای مطالعه تجارت اجتماعی ایران، منتشر شده در گزارش تجارت الکترونیک ایران در سال ۱۴۰۳ که توسط مجموعه بانا با همکاری کمیسیون خردهفروشی انجمن تجارت الکترونیک تهران انجام شد، نشان میدهد ارزش فروش فروشگاههای اینستاگرامی در سال ۱۴۰۳ در محدوده ۷۶.۶ تا ۱۰۰.۹ همت قرار داشته و برآورد میانی بازار به حدود ۸۸.۸ همت رسیده است.
همچنین بیش از ۱۳۰ هزار فروشگاه فعال در جامعه مورد مطالعه شناسایی شدهاند. این ابعاد نشان میدهد دیگر با مجموعهای محدود از کسبوکارهای خانگی یا فعالیتهای جانبی مواجه نیستیم؛ بلکه بخشی قابل توجه از خردهفروشی آنلاین کشور در بستری شکل گرفته که اتصال محدودی به زیرساختهای رسمی حکمرانی اقتصادی دارد.