اقتصاد۲۴ – چهار سال پیش که قانون برنامه ششم توسعه در شرف تصویب بود؛ قرار شد تا برای آخر سال ۱۴۰۰ در صنعت بیمه ایران چند تحول ایجاد شده باشد؛ اول از همه رسیدن ضریب نفوذ بیمههای بازرگانی به هفت درصد بود؛ دومی افزایش ۵۰ درصدی سهم بیمههای عمر و زندگی بود و تحول سوم هم قرار بود با گسترش رشتههای بیمهای اتفاق بیفتد.
چهار سال پس از این اتفاق، اقتصاد ایران با خروج آمریکا از برجام و پاندمی کرونا چنان زیر و رو شد که بعید است بتوان در مهلت باقیمانده از برنامه ششم توسعه شاهد تحولهای سه گانه بود؛ دم دستیترین شاهد این مدعی اتفاقی است که امسال برای تمدید مهلت بخشودگی جرائم دیرکرد بیمههای شخص ثالث موتورسیکلتها افتاد و در عمل شرکتهای بیمه به غیر از یک وقفه تقریبا یک ماهه برای کل سال ۹۹ به مالکان موتورسیکلت فرجه دادند تا با خرید بیمهنامه شخص ثالث معتبر از شر پرداخت جرائم دیرکرد ایام گذشته خلاص شوند؛ به بیان دیگر اگر وضعیت اقتصادی عمومی تا این اندازه وخیم نبود محال بود شرکتهای بیمه راضی به انجام چنین کاری شوند.
سوای این ماجرا صحبتهای اخیر رئیس کل بیمه مرکزی هم میتواند نشان دهنده بعید بودن هدفی باشد که در ماده ۱۱ قانون برنامه ششم توسعه برای افزایش ضریب نفوذ بیمههای بازرگانی تعیین شده بود؛ غلامرضا سلیمانی در جریان سفر اخیرش به خوزستان گفته بود که تنها از ۳۰ درصد ظرفیت بیمه در کشور استفاده میشود؛ ۷۰ درصد جمعیت کشور میتوانند از بیمه استفاده کنند، اما هنوز برای پوشش بیمهای این میزان جمعیت کاری نشده است. این صحبت اگر در زمان دیگری، مثلا سال اول برنامه ششم توسعه عنوان شده بود میشد امیدوار بود که با گشایشهای اقتصادی ناشی از برجام میتوان در مهلت باقیمانده از عمر باقیمانده از قانون برنامه، ضریب نفوذ بیمه را افزایش داد، اما در موقعیت کنونی که نه برجامی هست و نه پاندمی کرونا مجال فعالیت اقتصادی را میدهد؛ نمیتوان چشم انتظار تحول در صنعت بیمه بود.