به بهانه روز ملی کرمانشاه؛
کرمانشاه؛ روایتی چهار هزار ساله از «اِلیپی» تا امروز
کرمانشاه- پیشینه چند هزار ساله، نامهایی که در دورههای مختلف بر شهر کرمانشاه نهاده شده و میراث تاریخی و فرهنگی برجایمانده، کرمانشاه را به یکی از کهنترین شهرهای ایران تبدیل کرده است. روز کرمانشاه، فرصتی است برای مرور این پیشینه و نگاهی به آنچه هویت تاریخی این دیار را شکل داده است.
سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – سمیه نوری: تصور کنید بیستون حرف بزند، اولین جملهای که میگوید چیست؟ شاید از داریوش بگوید، شاید از کاروانهایی که قرنها از پای این کوه گذشتهاند، شاید از جهانگردانی که از دیدن این سنگها شگفتزده شدند اما بعید است از خودش بگوید؛ چون تاریخ کرمانشاه همیشه بیشتر از آنکه گفته شود، خوانده شده است. اما سوال اصلی این ید که «فریا استارک» جهانگرد انگلیسی در خاطرات سفرش به کرمانشاه میگوید: «شبی بارانی بود که به کرمانشاه رسیدم. فردای آن روز خستگی راه را کنار گذاشته و راهی بیستون شدم؛ گویی برای شناخت این شهر باید نخست روایت سنگها را خواند». شاید هنوز هم کرمانشاه را باید همینگونه شناخت؛ شهری که پیش از آنکه در خیابانهایش قدم بزنی باید لابهلای کتابها، سفرنامهها و کتیبههایش ورق بخورد. در هر حال در تقویم ایرانی پس از سالها، روزی به نام کرمانشاه ثبت شد؛ استانی که فقط نامش قرنها قدمت دارد. شاید خالی از لطف نباشد که به این سوال دیرینه و رایج پاسخ داد که اصلا قدیمیترین نام واقعی کرمانشاه چه بوده است؟ به همین دلیل برای واکاوی ریشه نام کرمانشاه؛ فراز و فرود تاریخی این سرزمین و چالشهای پژوهش در این حوزه با محسن درکه پژوهشگر و تاریخپژوه کرمانشاه به گفتوگو نشستیم.