در حاشیه برگزاری مجمع انتخاباتی اتحادیه تکواندو آسیا (ATU) که روز پنجشنبه ۲ مرداد ۱۴۰۴ در شهر کوچینگ مالزی برگزار شد، یکی از کرسیهای سنتی ورزش ایران در سطح قاره از دست رفت؛ کرسی نایب رئیسی که طی ۱۷ سال بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۵ در اختیار سیدمحمد پولادگر قرار داشت.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، با آنکه فدراسیون تکواندوی ایران از ماهها قبل برای حضور پررنگ در انتخابات اتحادیه تکواندو آسیا برنامهریزی کرده بود، اما نتیجه نهایی چیزی جز از دست رفتن یکی از مهمترین کرسیهای بینالمللی نبود. شرایطی که نهتنها از منظر دیپلماتیک یک عقبنشینی محسوب میشود، بلکه با ابهاماتی در سطح تصمیمگیریهای داخلی همراه بود؛ ابهاماتی که حالا پرسشهایی جدی درباره هماهنگی، برنامهریزی و اولویتهای مدیریتی در فدراسیون تکواندو و کمیته ملی المپیک بهمیان آورده است.
پیامد سخت یک تصمیم برای ایران
در این میان، انصراف همزمان دو چهره شناختهشده تکواندوی ایران -که هر کدام سابقهای طولانی در مدیریت و قهرمانی دارند- به پیچیدگی ماجرا افزوده و روایتهایی متضاد را پیشروی افکار عمومی قرار داده است. سیدمحمد پولادگر، نایبرئیس پیشین اتحادیه و رئیس سابق فدراسیون ایران و هادی ساعی، قهرمان پر افتمعامله پایاپای باشد و در صورت معامله شدن هم یک شکست است. به نوعی شاید ساعی متوجه شده که رأیی ندارد و برای جلوگیری از خراب شدن وجههاش در ایران و آسیا، از انتخابات انصراف داده.
پذیرش شکست یا بازیخوانی؟
حال اینکه محمد پولادگر انصراف دیرهنگامش را با «صیانت از وحدت ملی» توجیه کرد، شاید به نوعی شکست به دیگر رقبا را پذیرفته، اما این احتمال هم مطرح است که او با تجربه ۱۷ ساله خود و آشنایی با فضای انتخابات، بازی را زودتر از بقیه خوانده و وقتی بوی معامله یا توافق پشت پرده به مشامش خورده، خودش را کنار کشیده است تا قربانی این اتفاق نشود. به هر شکل، نتیجه نهایی برای ایران، از دست رفتن یک کرسی سنتی بود؛ و آغاز گمانهزنیها درباره پشت پرده یک انصراف دوگانه.