به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، ادوارد زوییک از نظر ساخت فیلمهای تاریخی، کارگردان شناختهشده و موفقی هست، اما امانتدار نیست؛ چه زمانی که «آخرین سامورایی» را سال ۲۰۰۳ ساخت و چهزمانی که دیفیانس (Difiance) را در سال ۲۰۰۸ ساخت. احتمالا اگر پای صحبت با اینکارگردان هالیوود بنشینیم، خواهد گفت «من فیلم تاریخی ساختهام اما کارم تاریخ نیست! کارم سینماست.» و با همینتوجیه کلی دروغ و تحریف وارد تاریخ معاصر ژاپن و همچنین تاریخ معاصر اروپا و جهان کرده است.
دانیل گریک در نقش اصلی دیفیانس، زمانی در آن ایفای نقش کرد که «کازینو رویال» (۲۰۰۶) و «ذرهای آرامش» (۲۰۰۸) را بهعنوان اولین و دومین فیلمهای جیمزباندیاش بازی کرده بود و دیگر کاملا مشهور شده بود. ادوارد زوییک هم که در s=”MsoNormal” dir=”rtl” style=”text-align:justify”>به اینترتیب برای پایانبندی فیلم، قاب دوربینی که به آهستگی بالا میرود و صف دور و دراز مهاجران یهودی را نشان میدهد که به عمق جنگل میرود، با اینجملات روی تصویر همراه میشود: «آنها دو سال دیگر در جنگل زندگی کردند و در اردوگاه جدید یکمدرسه، یکمهد کودک و یکبیمارستان ساختند. و با اینکه همیشه شکار میشدند، تعدادشان افزایش مییافت.»
صادق وفایی