چند سالی بود توفیق دیدار و گفتگوی از نزدیک با ایشان را نداشتم. در روز سه شنبه ۱۴ تیرماه ۱۳۹۸ توفیق حاصل شد، ساعت ۱۹. بسیار تکیده و رنجور به نظر میرسیدند. از همان آغاز و مانند همیشه من را مبهوت کلام الهی خود کردند و اینکه ارزش انسانها به تبعیت از اوامر الهی است.
از بزرگی امام ره گفتند و من نیز خاطرهای که از آقای دعایی به تازگی شنیده بودم را بازگو کردم. ایشان تذکر دادند که این بخش کوچکی از بزرگی امام ره است، چه بسیار مطالبی که از امام ره ما نشنیده و ندیده ایم! از ایشان سوال کردم رمز این بزرگی چیست و پاسخ شنیدم، ظلم نکردن به نفس، مَّا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ…
سوال شد چگونه این راه طی میشود؟ فرمودند با توسل به ائمه اطهار ع و حتی با یک صلوات!
