اقتصاد۲۴- اما دیدگاه تکبعدی بدون توجه به پارامتر ریسک در صندوقها میتواند سرمایهگذاران را به اشتباه بیندازد و باید دو روی سکه را در نظر گرفت. معیارهایی وجود دارد که میتوان میزان بازده یک صندوق را نسبت به ریسک آن سنجید. معیار ترینر یکی از پارامترهایی است که مازاد بازدهی سبد سرمایهگذاری را نسبت به ضریب بتای آن ارزیابی میکند.
علی قاسمی: طی سالهای اخیر بازار سرمایه ایران، روند رو به توسعهای را پیش گرفتهاست. یکی از ابزارهایی که موجب گسترش بازارها بهویژه بازار سهام شد، ایجاد صندوقهای مختلف بورسی بود. صندوقهایی که به کمک آنها، سهامداران موفق شدند امر ایجاد سبد سرمایهگذاری و بهبود آن را بر عهده مدیران صندوقها قرار دهند. در دنیا نیز گسترش ابزارهای غیرمستقیم سرمایهگذاری نظیر صندوقهای سهامی، بر توسعه بازارهای مالی موثر واقع شدهاست. در ایران، صندوقهای مختلفی از جمله سهامی، اهرمی، درآمد ثابت و مختلط فعالیت میکنند و همچنین صندوقهای بخشی نیز بهتازگی بهجمع صندوقهای بورسی اضافه شدهاند.
اکنون صندوقهای بورسی به محلی برای سرمایهها و پولهای بزرگ نیز تبدیل شدهاند و در زمان انتخاب و چینش سبد سهام نیز صرفهجویی میشود، اما توقع سهامداران از صندوقهای بورسی ایجاد بازدهی معقول و بالاتر از شاخص است. همچنین ثبت بازدهی که بتواند سرمایهگذاران را از تورم جلو بیندازد، از اهمیت خاصی برای عموم بورسیها برخوردار است. همچنین انتشار ابزارهای مالی در صندوقهایی نظیر اهرم نیز موجب کنترل ریسک خریداران این صندوقها شدهاست، اما در مرحله اول انتخاب یک صندوق مناسب جهت سرمایهگذاری حائزاهمیت است. پارامترهایی نظیر سن، درآمد، وضعیت شغلی و سایر پارامترها در میزان ریسک پذیری سرمایهگذار دخیل است و ریسک پذیری یک متغیر مهم در انتخاب صندوقهاست، اما بررسی سابقه صندوقها، قدمت و میزان بازدهی متوسطی که در سالهای فعالیت بهثبت رساندهاند نیز امری ضروری است. درمیان اهالی بازار، رایج شدهاست که بازدهی تجمعی صندوقها طی مدت زمان معلومی با بازدهی شاخصکل بهعنوان پرتفوی بازار مقایسه شود، اما نکته اصلی در بحث سنجش عملکرد صندوقها، بررسی ریسک سیستماتیک بازار است، لذا در صورتی میتوان عملکرد صندوقها را مثبت یا منفی ارزیابی کرد که بازدهی آن بهصورت نرمال و در مقایسه با ریسک این صندوقها، سنجیده شود.
معیارهایی وجود دارد که میتواند بازدهی صندوقها را نسبت به ریسک نشان دهد، به اینمعنی که صندوقها به ازای یک واحد ریسک چند واحد بازدهی کسب کرده و در مقایسه با پرتفوی بازار چقدر بهتر عمل کرده اند. دو معیار اصلی برای بررسی کارنامه صندوقهای بورسی که فرض میشود پرتفوی متنوعی دارند، کمککننده خواهد بود. معیار ترینر و معیار شارپ، دو معیاری هستند که میتوان به وسیله آنها عملکرد صندوقها را بر اساس دو پارامتر ریسک و بازده مورد بررسی قرار داد و نگاه نادرست و مطلق به بازدهی را اصلاح کرد. معیار شارپ، ریسک کل که شامل ریسک سیستماتیک و غیرسیستماتیک میشود را اندازه گیری میکند. معیار ترینر ریسک سیستماتیک را به کمک بتای سبد سرمایهگذاری مورد سنجش قرار میدهد. با توجه به تنوع سبد صندوقها معیار ترینر، دیدگاه درستی را در اختیار سرمایهگذار قرار میدهد و در مقایسه با معیار شارپ نتیجه یکسانی را ارائه میدهد.
بیشتر بخوانید: چرا بازار بورس به تعادل برنمیگردد؟