
اقتصاد۲۴- بزرگترین فروپاشی بازارهای سرمایه در سال ۲۰۰۸ اتفاق افتاد. علت اولیه و سنگ بنای این بحران، انفجار حباب در بازار مسکن آمریکا بود که اوج آن در سال ۲۰۰۴ رخ داد؛ اما ۴ سال بعد از آن با تنها ۵۰ میلیارد دلار سفارش فروش، بزرگترین فروپاشی قرن را شاهد بودیم. این اختلاف زمانی تا حدی با پارامترهای بنیادی قابل توجیه است؛ اما بخش اعظم آن به اتفاقات و تصمیماتی که در بازار از سوی بازارسازها رخ داد، برمی گردد. به همین دلیل رصد فعالیتهای حقوقیها از اهمیت زیادی برخوردار است.
در گزارشی به چینش سبد پرتفوی سرمایهگذاری صندوقهای سرمایهگذاری پرداختیم. جایی که فولاد، وغدیر و فملی با اختلاف بیشترین حجم سرمایهگذاری صندوقها را به خود اختصاص دادند. از طرفی نشان دادیم که حقوقیها در افت و رشد بازار پیش قدم شده و قبل از شروع موجهای اصلی بازار، خرید یا فروش خود را تکمیل کردند. از آن تاریخ یعنی ۴ بهمن ۱۴۰۲، سه نماد یادشده به ترتیب ۱۲، ۸ و ۲۰ درصد بازدهی را نصیب سهامداران خود کردند؛ بازدهی که در عرض تنها ۲ ماه کسب شده و طبق هر بنچ مارکی ایدهآل به نظر میرسد.
اکنون اهمیت سرمایهگذاری صندوقها نشان میدهد که رصد فعالیت ماه به ماه آنها خالی از لطف نبوده و میتوانند معرف نمادهای پر پتانسیل بازار باشند. در آخرین ماه سال ۱۴۰۲، یکه تازی نمادهای فولاد و فملی بار دیگر خودنمایی میکنند؛ ۲ نماد بنیادی و بزرگ بازار سرمایه که هم بیش از ۷۰ درصد بازار هدف کشور را تامین کرده و هم برنامههای متعددی برای توسعه خود دارند.
بیشتر بخوانید: بازدهی صندوقهای سرمایه گذاری بورس بررسی شد
