اقتصاد۲۴- در این میان برخی از کارشناسان، عقبگرد عجیب و غریب شاخص کل و نزول قیمتی در این بازار را به ثبات نرخ دلار نسبت دادند و عدهای دیگر برخورداری برخی حقوقیها از رانت اطلاعاتی در خصوص «بخشنامه پرحاشیه نرخ خوراک پتروشیمیها» را مطرح کردند.
فارغ از دلایلی که میتواند افت ۱۳،۲درصدی شاخص کل طی این مدت را توجیه کند، موضوع مهم دیگری وجود دارد و این است که قرار گرفتن شاخصها در اصلاحی هفتماه و نیمه از هر جهت توجیهناپذیر است. طبیعتا با توجه به اینکه رشد بازار از ابتدای سال زیربنای هیجانی نداشته و بعد از بحران سهساله محقق شده بود، سرمایه گذاران انتظار توقف زودهنگام بورس تا نیمههای اردیبهشت را نداشتند؛ بنابراین در آن روزها حتی کارشناسان بازار سرمایه نیز با اتکا به جاماندگی بورس از انتظارات تورمی معتقد بودند جهش شکلگرفته در این بازار پشتوانه هیجانی و حبابوار ندارد، بنابراین روزهای صعودی میتواند با قدرت تداوم یابد. اما این سناریو بهرغم پرطرفدار بودن رنگ واقعیت به خود نگرفت و بازار سهام حالا از ترس ریزش بیشتر قیمتها، ریسکپذیری سهامداران را به حداقل رسانده است.
از اینرو در ماههای گذشته خبری از عطش معاملاتی و وسوسه کسب سود بیشتر، در میان سرمایهگذاران مشاهده نشده است. اصرار معاملهگران بر استراتژی احتیاط نیز وضعیتی را به وجود آورده که طی آن نقدینگی قابل توجهی جذب بازار نشده و این مهم چالش بزرگی را به وجود آورده است. اما امسال بورس یکتفاوت اساسی با سالهای قبل داشته است، به این صورت که اگرچه طی سالهای ۹۹ تا ۱۴۰۱ بازار سهام عملکرد درخشانی را به ثبت نرسانده بود، اما در آنسوی این بازار رقبا به تاخت و تاز قیمتی ادامه میدادند.
بهعنوان مثال، بازدهی سهساله دلار آزاد و سکه امامی از سال ۹۹ تا پایان ۱۴۰۱ به ترتیب ۱۹۶،۲۷ و ۴۱۱،۶۳درصد ثبت شده است. این در حالی است که طی این مدت بورس یکی از دورانهای پرنوسان خود را پشت سر گذاشته است، به طوری که ارزش معاملات خرد در این بازار که در روزهای اوج به ۲۳هزار میلیارد تومان رسیده بود، اکنون بعد از سهسال رو به افول در سطح ۵هزار میلیارد تومان قرار دارد. این امر نشان میدهد که چرا بازار طی این دوران با کمبود نقدینگی مواجه شده است.
بیشتر بخوانید: عرضه محصولات ۶۵ شرکت سیمانی در بورس کالا