تاریخچه فرش قرمز، چه به یونان باستان برگردد، چه به ۱۹۲۹ میلادی یا شروع رسمی و جدیترش در ۱۹۶۱، فلسفهای مبتنی بر احترام به مهمانان با خود دارد.
به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، تصویر بالا محل ورود میهمانان حاضر در جشنواره فیلم فجر است که می توانست نمادی جذاب و نمودی از فرهنگ ایرانی و اسلامی ما باشد..
این نوشته، اصلاً به معنای الگوبرداری از آیین و حواشی مربوط به فرش قرمز در جشنوارههای دیگر کشورها نیست؛ بلکه سخن از ضرورت تدارک حداقل تشریفات محترمانه برای مهمانان، خبرنگاران و همه حاضران در مراسم جشنواره است.
در واقع، حرف از مقداری سلیقه است. اگر تدارک یک مسیر گذر تا محل ورودی جشنواره، انطباقی با رسم مهماننوازی و هنر فرش ایرانی یا موضوعات دیگر نداشت، شاید ضرورتی برای بحث درباره آن نبود. اما در ایران، چنین تدارکی معنایی جز حرمت نهادن به حاضران و میهمانان نخواهد داشت.
علاوه بر این، سلیقه ایجاب میکند که مراسمی اینچنینی، حداقلهای لازم را داشته باشد. طبیعی است که مسائل فرهنگی در خصوص فرش قرمز حتماً باید لحاظ و مراقبت شود. اصلاً میتوان عنوان دیگری برای آن در نظر گرفت. اما موضوع سلیقه، زیبایی و حرمت نهادن به میهمانان باید رعایت شود. نه تنها در این جشنواره بلکه در عموم برنامههایی oading=”lazy” class=”image_btn” style=”margin:0px;aspect-ratio:800/600″ title=”کج سلیقگیهای برگزاری یک جشنواره سینمایی” src=”https://cdn.tabnak.ir/files/fa/news/1403/11/19/1954412_591.jpg” alt=”کج سلیقگیهای برگزاری یک جشنواره سینمایی” width=”800″ height=”600″>
به راحتی میتوان در این باره برنامهای منظم تدوین کرد تا آشفتگی فعلی و بینظمیهای موجود به صفر برسد. یک ابلاغیه برای تهیهکنندگان و یک برنامه به رسانهها، همین مشکل و بیسلیقگی فعلی را نیز حل میکند.
کسی از غذا نخوردن در چنین جشنوارهای گرسنگی نخواهد کشید، کسی از ورود خشک و خالی به محل جشنواره بیآبرو نخواهد شد، کسی از بیمهریهای احتمالی یک یا دو عضو میزبانی افسردگی نخواهد گرفت؛ اما همه اینها به پای فرهنگ ایران و ایرانی نوشته میشود و این خسران بزرگی است. لطفاً اوضاع را کوچکتر کنید، اما زیباتر، برازندهتر و محترمانهتر.