فریدا فرنودفر
و، مقایسه و گردش باشند. همانگونه که تصویر برای دیده شدن باید فرمتپذیر و قابل توزیع شود، سوژه انسانی نیز برای حضور در نظامهای دیجیتال ناچار است به الگوهای قابل خوانش برای ماشین تبدیل شود. نتیجه عمیق کتاب این است که در جهان امروز، بودن دیگر از گردش جدا نیست. اما پرسش تعیینکننده این است: آیا انسان و هنر فقط تا آنجا وجود دارند که در شبکهها قابل پردازش باشند، یا هنوز میتوان برای تجربهای کندتر، حضوریتر و آزادتر از معنا جایی نگه داشت؟
درباره دیوید جازلیت
دیوید جازلیت، مورخ هنر، منتقد و کریتور آمریکایی است که به واسطه پژوهشهایش در زمینه هنر مدرن و معاصر، نظریه رسانه و گردش تصویر شهرت دارد. او دارای کرسی استادی «آرتور کینگزلی پورتر» در رشته هنر، فیلم و مطالعات بصری در دانشگاه هاروارد است. جازلیت پیش از این در «مرکز تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهری نیویورک» (CUNY) به عنوان استاد ممتاز و در دانشگاه ییل به عنوان استاد صاحب کرسی «کارنگی» و مدیر گروه تاریخ هنر فعالیت داشته است. او فعالیت حرفهای خود را به عنوان کیوریتور در «موسسه هنر معاصر بوستون» آغاز کرد و از آن زمان تاکنون کتابهای متعددی تألیف کرده که بسیار مورد ارجاع قرار گرفتهاند.