خبرگزاری میزان – کتاب «در خواب هایم» نوشته مریم راهی که در دو اثر قبلی خود با عنوان «یوما» و «فردا مسافرم» نشان داده بود که توانایی بالایی در پرداخت داستانی سوژههایی دارد که اطلاعات تاریخی چندانی پیرامون آنها نیست؛ در رمان “در خواب هایم” نیز بر مبنای چنین رویکردی، به خلق موقعیتهای بکر و کمتر دیده شدهای بر مبنای برخی باورهای دینی در رمان دست زده است.
نکته قابل توجه در این اثر تجربه خاص نویسنده در خلق آن است. او در ابتدای اثر یک روایت داستانی کوتاه که در آن شخصیتها و مکانهایی تعریف میشوند را بازگو و در ادامه در طول کتاب بر پایه آن روایت، داستانهایی را تعریف میکند که هر کدام سرگذشت افراد و موقعیتهای زیستی آنها در این روایت است.
داستان این چنین آغاز میشود: ترمه، زن قالیباف یزدی که همسرش قمارباز است و پسری نوجوان دارد، برای حفظ خانهاش از خراب شدن توسط خیری به نام حاجالیاس که میخواسته در یزد هم تکیه عزاداری امام حسین بسازد، نذر میکند یک قالی زرعنیم ببافد و تقدیم حرم امام رضا کند…
و چنین ادامه مییابد: هانی، پسر آقا سید هاشم معبر عاشق نبات، نوۀ یحیی میشود. یحیی یک قالیچه داشته که دو سال است دنبال جفتش میگردد. یحیی شرط میکند اگر جفت این قالیچه پیدا شود با ازدواج نبات و هانی موافقت میکند.
حریم