۱۴۰۱/۰۲/۲۶ ۱۰:۵۵
پرسش:
پرسیدند، امام جعفر صادق که بود؟
گفتند: بنیانگذار فقه شیعه و از “عالم”ترین امامان شیعه.
پرسیدند، اگر ایشان خیلی “علم” داشته، آیا کتابی که نگارش ایشان باشد و میزان “علم” وی را آشکار سازد موجود هست؟
گفتند: نه خودشان کتابی ننوشتهاند، ولی بیش از شش هزار (؟) دانشجو داشتهاند.
پرسیدند، پس چرا کتابی ننوشتهاند؟
از ارسطو که بیش از دو هزار سال پیش میزیسته کتاب ارغنون و از افلاطون کتاب ١٢جلدی جمهوریت بهجامانده که میزان علم آنها را آشکار میسازد. چطور در مورد ایشان اینگونه نیست؟
گفتند: خلفای ظالم وقت اجازۀ نگارش به ایشان نمیدادهاند.
پرسیدند، پس با این جو اختناق چگونه شش هزار دانشجو داشتهاند؟
گفتند: نمیدانیم!
ولی از امام صادق احادیث بسیاری بهجامانده است!
گفتند در کجا آمده؟
جواب دادند، در کتاب بحارالانوار شیخالاسلام علامه محمدباقر مجلسی و چند کتاب دیگر.
پرسیدند، مجلسی در چه قرنی میزیسته؟
گفتند: حدوداً ٤ قرن پیش. پرسیدند او از کجا به “علم” امام رسیده، درحالیکه حدود ٩ قرن بینشان فاصله بوده و کتابی از امام هم در دسترس ایشان و دیگران نبوده؟
یا مثل نهجالبلاغه که گفته میشود گفتار حضرت امیرالمؤمنین علی علیهالسلام است و نگارنده آن محمد بن حسین بن موسی معروف به سید رضی است درحالیکه چهارصد سال بعد از حضرت علی علیهالسلام میزیسته؟
از کجا فرمایشات ایشان را جمعآوری کردهاند؟ الآن که فلش مموری موجود است هیچ تضمینی نیست که بتوان اطلاعات داخلش را چهل سال حفظ کرد! چهار صدسال که جای خود دارد!
گفتند: زیادی کنجکاوی مکن و همانطور که پژوهشگر بزرگ احمد کسروی سؤالات سادهتری را پرسش کرد ولی فداییان اسلام دعوت صریح آقای کسروی را برای بحث و گفتگو رد کردند و سپس ایشان را، با دفتردارشان در محل (کاخ دادگستری تهران) تکهپاره و نابود کردند متوجه باش که ریختن خون تو نیز حلال میشود…
و همین شد که سکوت کردم…
گفتند: بنیانگذار فقه شیعه و از “عالم”ترین امامان شیعه.
پاسخ:
مقدمه:
شناخت جایگاه و منزلت علمی یک فرد در بستر تاریخ از طرق گوناگون امکانپذیر است. مراجعه به آثار عملی برجایمانده یا گزارششده از آن شخص، بررسی شاگردان وی و آثار آنها، بررسی نظر اندیشمندان و عالمان همعصر وی و بعدازآن و بررسی تأثیر اندیشههای وی در پیشرفت علم در عصر حضور فرد و در دورههای بعد، برخی از راههایی است که میتوان با بررسی آنها به اندیشمند و عالم بودن یک فرد در دوران گذشته زندگی میکرده، یقین آورد.